Τρύγος είναι η διαδικασία συγκομιδής των σταφυλιών για την παραγωγή κρασιού και τσίπουρου.

Παραδοσιακά, σε όλες τις περιοχές της χώρας που παράγουν σταφύλια, ο τρύγος, μαζί με το πάτημα των σταφυλιών που ακολουθούσε, ήταν μια από τις σημαντικότερες αγροτικές εργασίες και γινόταν αφορμή για γιορτή, συνοδευόμενος από τα ανάλογα έθιμα.

Αν και οι ημερομηνίες διεξαγωγής του τρύγου ποικίλουν από περιοχή σε περιοχή, από ποικιλία σε ποικιλία, από το κλίμα και τις καιρικές συνθήκες κάθε χρονιάς, θα μπορούσαμε να πούμε πως σε γενικές γραμμές γίνεται καθ’ όλη τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου, γι’ αυτό και ο μήνας ονομάστηκε “Τρυγητής”.

Όταν τα σταφύλια ωριμάσουν και αποκτήσουν το επιθυμητό χρώμα και γλυκύτητα, τα τσαμπιά συλλέγονται προσεκτικά με τα χέρια και μεταφέρονται στο πατητήρι. Εκεί συνθίβονται και παράγεται ο μούστος. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που πατούν τα σταφύλια με τον παραδοσιακό τρόπο, αφού αυτός αντικαταστάθηκε με πιεστήρια και μηχανές.

Ακολουθεί η πυκνομέτρηση (γραδάρισμα), η μέτρηση δηλαδή της περιεκτικότητας του μούστου σε σάκχαρα, κάτι που έχει άμεση σχέση με τον αλκοολικό βαθμό του κρασιού που θα προκύψει.

Στη συνέχεια ο μούστος τοποθετείται στα βαρέλια προκειμένου να γίνει η αλκοολική ζύμωση, η μετατροπή δηλαδή των σακχάρων σε αλκοόλη, με τελικό προϊόν το κρασί.

Η πρώτη δοκιμή του νέου κρασιού παλαιότερα συνηθιζόταν να γίνεται ανήμερα του Αγίου Δημητρίου, την 26η Οκτωβρίου.