Αφροδίτες

του Βαγγέλη Μητράκου


Η θάλασσα ήταν λάδι. Η απέναντι ακτή μόλις αχνοφαινόταν μέσα στην αχλύ του μεσημεριού. Άνθρωποι πολλοί (άντρες , γυναίκες και παιδιά) γύρευαν δροσιά από το κάμα του καλοκαιριού μέσα στα γαλανά, κρυστάλλινα, δροσερά νερά. Άλλοι, γερμένοι πάνω στην άμμο, άφηναν τον ήλιο να στεγνώνει τις σταγόνες του νερού πάνω στο σώμα τους και να το χρωματίζει σε αποχρώσεις σοκολατένιες.

Και τότε η “Αφροδίτη” αναδύθηκε από τα νερά!

Μια ξανθιά, νεαρή κοπέλα, με τολμηρό μαύρο μπικίνι, σμιλεμένη, λεπτή, με υπέροχα μακριά πόδια και πανέμορφο πρόσωπο, βάδισε πάνω στην καυτή άμμο με αργά, λικνιστικά βήματα, πλησίασε στην ντουζιέρα, σήκωσε ψηλά το πρόσωπό της και με μάτια κλειστά άφησε το νερό να ξεπλένει από πάνω της το αλάτι της θάλασσας, γνωρίζοντας πως όλα τα βλέμματα ήταν καρφωμένα πάνω της.

Και τότε έγινε εισβολή στη σκηνή!

Μια γυναίκα του λαού, που τα ’χε τα χρονάκια της, κοντή, χοντρούλα, με κοιλίτσα και πλάτες που περίσσευαν από το μαγιό, με την “ελληνική” κυτταρίτιδα απλωμένη στα μπράτσα και στα πόδια , με μαλλιά σαν αφάνα βαμμένα σε χρώμα πορτοκαλί (γενικά, κάτι σαν την… “Χοντρή του Ζαχαρία” του Θησαυρού) και με ροζ μπικίνι παρακαλώ(!!!), μπήκε ορμητικά και με θάρρος κάτω από την ντουζιέρα , δίπλα ακριβώς από την “Αφροδίτη”, κι άρχισε να ξεπλένεται κι αυτή χαριτωμένα και με στιλ χορευτικό.

Γύρισε “ενοχλημένη” η “Αφροδίτη” και την κοίταξε με ύφος blasé, υπεροπτικά, επιτιμητικά και “υπεράνω”.

Την κοίταξε και “η Χοντρή του Ζαχαρία” κατάματα, θαρραλέα και αποφασιστικά χωρίς να κάνει ούτε ένα βήμα πίσω.

Για μερικά δευτερόλεπτα τα βλέμματά τους έβγαλαν φωτιές.

Ύστερα η “Αφροδίτη” κατέβασε τα μάτια κι εγκατέλειψε τη σκηνή.

Η “Χοντρή του Ζαχαρία” είχε “νικήσει”!

Είχε επιβάλλει τη διαφορετικότητα και τον σεβασμό σ’ αυτήν!

Γιατί σ’ αυτόν τον κόσμο η ζωή και η χαρά ανήκει (πρέπει να ανήκει) σε όλους!

Σπάρτη 28/6/2020

(Η φωτογραφία είναι περίπου 15 ετών και τραβήχτηκε με 200άρι τηλεφακό και μηχανή PENTAX με φιλμ, σε μια πελοποννησιακή παραλία. Το κείμενο έμελλε να γραφτεί σήμερα. Άλλωστε το θέμα ήταν… είναι και… θα είναι, πάντα, επίκαιρο).