“Η απεργία των εκπαιδευτικών της 30/3/2018 και η ηθική της διάσταση”

0
255

Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες,

Την Παρασκευή, 30/3/2018, εμείς οι εκπαιδευτικοί απεργούμε για μία ακόμη φορά ζητώντας μόνιμους διορισμούς και πλήρη εργασιακά δικαιώματα για τους αναπληρωτές συναδέλφους μας.

Μάλιστα, επειδή η οικονομική αφαίμαξη είναι τεράστια -γιατί κάποιοι κατέστησαν το ιερό δικαίωμα της απεργίας “πολυτέλεια” (μία μέρα κοστολογείται και με 80€ στέρηση αποδοχών!!!)- θέλοντας να παραμείνουμε αξιοπρεπείς διεκδικητές των εκπαιδευτικών μας οραμάτων αλλά παράλληλα να διατηρήσουμε ένα υποφερτό επίπεδο διαβίωσης, με πόνο ψυχής απεργούμε το πρώτο ή το δεύτερο τρίωρο της βάρδιάς μας.

Όμως, υπάρχουν ανάμεσά μας και οι “πονηρούληδες” (επιεικέστατος χαρακτηρισμός) εκπαιδευτικοί. Αυτοί που ασελγούν πάνω στη δική μας απεργιακή αποκοτιά, πάνω στη δική μας ρομαντική άποψη πραγμάτων, πάνω στο δικό μας ηθικό πλεονέκτημα, πάνω στη δική μας βιοθεωρία για το αξιοπρεπώς ζην. Θα επιχειρήσω να περιγράψω αυτό το είδος ανθρώπων, προσπαθώντας να διατηρήσω την ψυχραιμία μου και να είμαι όσο το δυνατόν πιο προσεκτικός στους χαρακτηρισμούς μου για αυτούς.

Είναι αυτοί που κοιτάνε να συμπληρώσουν το πρόγραμμά τους και να φύγουν μία ώρα αρχύτερα από το σχολείο, καλύπτοντας κενά απεργούντων συναδέλφων.

Είναι αυτοί που θυμούνται κινηματογραφικές προβολές και κοινωνικά ζητήματα λίγο πριν τις διακοπές για να κλείσουν το σχολείο στις 12 το μεσημέρι και να πάνε σπιτάκι τους.

Είναι αυτοί που μια μέρα πριν το κλείσιμο των σχολείων για διακοπές ευνοούν συνελεύσεις τρίωρες δεκαπενταμελών για να διώξουν νωρίτερα και άτυπα τα παιδιά από το σχολείο, εκμαυλίζοντάς τα κατά τον χειρότερο τρόπο.

Είναι αυτοί -ίσως οι χειρότεροι- που μέρες απεργίας αποφασίζουν για την πραγματοποίηση περιπάτου με απώτερο σκοπό να αποσιωπήσουν εντελώς το γεγονός της εργασιακής πάλης, δίνοντας κάκιστο παράδειγμα στη νέα γενιά.

Πιστεύω ότι στη Λακωνία δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ σύλλογος διδασκόντων που θα ανεχτεί ή (αλίμονο) θα καταφύγει σε τέτοιες ταπεινές μεθοδεύσεις, που ντροπιάζουν το επάγγελμά μας, μας καθιστούν υπόλογους στους γονείς και απαξιώνουν πλήρως τον παιδαγωγικό και ηθικό μας ρόλο σε μια κοινωνία που δεν υποφέρει τόσο -όπως αποδείχτηκε άλλωστε- από οικονομική ανέχεια αλλά από το τεράστιο πολιτισμικό έλλειμμά της.

Τα σχολεία κλείνουν μία ορισμένη ώρα, το διδακτικό ωράριο αρκετών συναδέλφων τελειώνει στις 14.00′, όπως και κάθε μέρα!!!

Σεβασμός στην απεργία των συναδέλφων!

Να μην εκμεταλλευτούν κάποιοι τον αγώνα μας για να φύγουν νωρίς από το σχολείο -άλλωστε ακολουθούν διακοπές- και να εγκαταλείψουν τους μαθητές μας ως αδέσποτους κύνες στους δρόμους της πόλης. Ντροπή!

Ιωάννης Χρηστάκης

φιλόλογος

Με τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς, συνάδελφοι. Σας εύχομαι ολόψυχα καλές διακοπές Πάσχα και καλή ξεκούραση.