Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σπάρτης για τον θάνατο του Κώστα Βρεττάκου

για το Εφορευτικό Συμβούλιο της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σπάρτης γράφει η πρόεδρος, Ελένη Καραγιαννοπούλου


Το εφορευτικό συμβούλιο της δημόσιας κεντρικής βιβλιοθήκης Σπάρτης μόλις πληροφορήθηκε το θάνατο του Κώστα Βρεττάκου, φίλου και συμπαραστάτη του Αρχείου Νικηφόρου Βρεττάκου, που φιλοξενείται στη Βιβλιοθήκη, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

Την Τρίτη 6η του μηνός Νοεμβρίου, ο Κώστας Βρεττάκος, «περαστικός» του κόσμου τούτου, όπως ορίζει η ανθρώπινη μοίρα, έχασε την τελευταία μάχη της ζωής. Η κλονισμένη υγεία του δεν του επέτρεψε να κερδίσει αυτή τη μάχη. Η πολιτική κηδεία του έγινε την Πέμπτη 8η Νοεμβρίου από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών σύμφωνα με την επιθυμία του.

Ο θάνατός του προκάλεσε αίσθηση στην πανελλήνια κοινή γνώμη και λύπησε βαθύτατα τους οικείους του, αλλά και όσους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν από κοντά. Πολύ μεγαλύτερη η απώλεια για τη δημόσια κεντρική βιβλιοθήκη Σπάρτης και το Αρχείο του Νικηφόρου Βρεττάκου, αλλά και για την «Πλούμιτσα» που τα τελευταία χρόνια ανάλωσε όλες του τις δυνάμεις, για να πραγματοποιήσει το όνειρο του Νικηφόρου, που έγινε και δικό του όνειρο.

Είχε αναλάβει ένα τεράστιο έργο για το Αρχείο και την αγαπημένη του Πλούμιτσα, που πάντα γυρνούσε σ’ αυτή, για να πάρει δύναμη και να συνεχίσει το μεγάλο αγώνα σε όλα τα μέτωπα της ζωής, από τα οποία ποτέ δεν έλειψε. Ήταν πάντοτε παρών στις μεγάλες στιγμές του τόπου.

Υπηρέτησε με συνέπεια, σεμνότητα, διακριτικότητα, αλλά και αποφασιστικότητα συνολικά τον Άνθρωπο. Απ’ όπου και αν πέρασε άφησε έργο για το οποίο θα τον θυμούνται οι επόμενοι. Το σύντομο πέρασμά του από τον κινηματογράφο ως σκηνοθέτη έμεινε στην ιστορία. Στο Κέντρο Κινηματογράφου ως σύμβουλος αρχικά, πρόεδρος στη συνέχεια, έδωσε νέα πνοή, έβγαλε από την αφάνεια τον ελληνικό κινηματογράφο και τον οδήγησε στα πέρατα της οικουμένης.

Υπηρέτησε με τρόπο μοναδικό και εντελώς προσωπικό τον Κινηματογράφο, την Ποίηση, τη Λογοτεχνία και τη Φωτογραφία παρά το βάρος των ευθυνών του, την κλονισμένη υγεία του και τις δυσκολίες που ποτέ δεν τον λύγισαν.

Για όλα αυτά ασφαλώς πολλά θα έχουν να πουν οι ειδικοί και οι ερευνητές του μέλλοντος.

Από την πλευρά μας, εμείς στη Βιβλιοθήκη Σπάρτης και στο Αρχείο Νικηφόρου που έγινε αφορμή να τον γνωρίσουμε, και νιώθουμε ευλογημένοι γι’ αυτό, πολλά έχουμε να καταθέσουμε, για το συνεχή και αδιάκοπο αγώνα του για την οργάνωση, τη διατήρηση, προβολή και προώθηση του έργου του Νικηφόρου.

Έκανε τόσα πολλά για τα οποία οποιοσδήποτε άλλος θα έμενε σ’ αυτό και θα τον συνέβλιβε ίσως το βάρος του μεγάλου πατέρα. Αυτός όμως αναμετρήθηκε μαζί του και στάθηκε ισότιμος με σεβασμό και αγάπη μπροστά του. Φρόντισε να πραγματοποιήσει ακόμη και τα πιο φιλόδοξα όνειρά του και τα κατάφερε θαυμάσια.

Η Πλούμιτσα είναι πλέον ένα θαυμάσιο πολιτιστικό κέντρο αφιερωμένο στους «αναχωρητές αυτού του κόσμου», όπως του έγραφε ο Νικηφόρος από την αυτοεξορία του. Το Αρχείο Νικηφόρου Βρεττάκου είναι ένα στολίδι και πόλος έλξεως για τη Βιβλιοθήκη Σπάρτης, ένας φωτεινός πνευματικός φάρος.

Χρέος τιμής επιβάλλει την ευγνωμοσύνη όλων των λακώνων και την αναγνώριση του έργου και της προσφοράς του εκλιπόντος Κώστα Βρεττάκου.

Ας είναι αιωνία η μνήμη του!