Η Κινηματογραφική Λέσχη Σπάρτης “Ρόδον” προβάλλει αυτή την Παρασκευή και το Σάββατο (ώρα 20.30′), στην Πνευματική Εστία Σπάρτης, ντοκιμαντέρ από το 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
Συγκεκριμένα θα προβληθούν:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21/4

“Φαντάσματα πλανιούνται πάνω από την Ευρώπη”, 99′

Μαρία Κουρκούτα, Νίκη Γιάνναρη

Η καθημερινότητα των μεταναστών (σύρων, κούρδων, πακιστανών, αφγανών και άλλων) στον αυτοσχέδιο καταυλισμό της Ειδομένης. Άνθρωποι που περιμένουν στην ουρά για ένα πιάτο ζεστό φαγητό, για προμήθειες και ιατρική περίθαλψη, άνθρωποι που περιμένουν να διασχίσουν τα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ. Μια μέρα, η Ευρώπη αποφασίζει να κλείσει τα σύνορά της οριστικά. Οι “κάτοικοι” της Ειδομένης κλείνουν με τη σειρά τους τις γραμμές των τρένων που διασχίζουν τα σύνορα.

“Feeling of a Home”, 26′

Μιχάλης Καστανίδης, Ηώ Χαβιαρά

Ειδομένη, 2016. Mια ηλικιωμένη γυναίκα θυμάται ιστορίες ντόπιων που πέρασαν τα σύνορα και δεν επέστρεψαν ποτέ. Όσο οι αφηγήσεις της ανασυνθέτουν την ιστορία του συνόρου, στον καταυλισμό των 15.000 προσφύγων που έχει δημιουργηθεί στην άκρη του χωριού μια παρέα παλαιστινίων από τη Συρία αποφασίζουν να στήσουν έναν παιδικό σταθμό. Έτσι, αντί να περιμένουν παθητικά το σύνορο ν’ ανοίξει, ζουν στο παρόν και οραματίζονται το μέλλον, διεκδικώντας μια αίσθηση “εστίας”.

“Το συρματόπλεγμα: Γεντί Κουλέ τόπος μνήμης”, 19′

Αναστασία Χριστοφορίδου, FilmFabrikers – Βαρβάρα Μπούα, Κατερίνα Καστάνη, Κατερίνα Τζίκα, Κορίνα Τσινίδου, Ελένη Σταυροπούλου, Σοφία Γκορτζή

Με αφετηρία τα καπέλα που νοίκιαζαν στους επισκέπτες για να συναντηθούν με τους φυλακισμένους, η ταινία μιλά για το πώς αισθάνονταν οι φυλακισμένοι στο Γεντί Κουλέ. Γι’ αυτό το θέμα μιλούν δύο πρώην φυλακισμένοι και η ιδιοκτήτρια του καφέ “Αίθριο” στο Γεντί Κουλέ. Γίνεται μια αναδρομή στο παρελθόν για να φτάσουμε στο σήμερα και να δείξουμε ότι η ιστορία των αγώνων για την ελευθερία και τη δημοκρατία συνεχίζεται. Με μινιμαλιστικό ύφος, τα γεγονότα δραματοποίουνται για να δοθεί χώρος στη φαντασία του θεατή.

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 22/4

“Μάνα μου καπνοφύτισσα”, 21′

Στάθης Γαλαζούλας

Η γιαγιά μου Χρυσούλα από την παιδική της ηλικία δούλευε στα καπνά. Τον Δεκέμβριο του 2014 πηγαίνει με τον αδελφό μου Χρήστο στην παράσταση “Από πρώτο χέρι”, με θέμα την ιστορία του καπνού στο Αγρίνιο. Έτσι, ξεκινάει μια αναδρομή για να επαναφέρει στη μνήμη μια ξεχασμένη εποχή, και κυρίως για να θυμίσει στους κατοίκους το παρελθόν της πόλης.

“Της πατρίδας μου η σημαία…”, 109′

Στέλιος Χαραλαμπόπουλος

Βούρβουρα, ένα ορεινό χωριό στην Αρκαδία του Γκαίτε. Μια αυτάρκης κοινωνία που ζει με ό,τι η ίδια παράγει, ενώ τα παιδιά της στο σχολείο μαθαίνουν γράμματα και τραγουδάκια για τη σημαία. Μετά τη ναζιστική κατοχή… Αυστραλία, Αμερική. Πολλοί θα βρεθούν στο Μαρούσι, προάστιο των Αθηνών που θα γνωρίσει τον βίαιο μετασχηματισμό του σε χρηματοοικονομικό κέντρο και θα υποδεχθεί τους Oλυμπιακούς αγώνες του 2004. Μια βιτρίνα εθνικής υπερηφάνειας στηριγμένη στον καταναλωτικό πυρετό και στο δανεισμό. Η πορεία κάποιων ανθρώπων, η πορεία μιας χώρας.