“Η Σπάρτη σε πλήρη παρακμή!”

γράφει ο φιλόλογος Ιωάννης Χρηστάκης


Φίλοι,

Είναι, πράγματι, απαίσιες οι μέρες που ζούμε.

Στην πόλη μας, όλα έχουν αφεθεί στη μοίρα τους.

Ούτε στην Καλαμάτα δεν μπορούμε να πάμε, διαμέσου Ταϋγέτου, να ξεχάσουμε τη μιζέρια της λακωνικής πρωτεύουσας.

Υπάρχουν συμπολίτες μας που έχουν οργιστεί με αυτό το χάλι.

Ακόμα και οι φοιτητές Νοσηλευτικής διαδηλώνουν για τη μεταφορά της σχολής τους σε μια πόλη με οργανωμένο νοσοκομείο (Τρίπολη).

Εντωμεταξύ, οι βρυκόλακες του παρελθόντος συντεταγμένοι, ετοιμάζονται να ξαναπάρουν τα ηνία του δήμου για να επικυρώσουν και μερικά ακόμη χρόνια ζόφου και παρακμής. Δοκιμασμένες αλλά και οικτρά αποτυχημένες παρατάξεις θα ξανακάτσουν στον κόρφο μας για να ολοκληρωθεί το έργο της καταστροφής!

Ό,τι υγιές υπάρχει σε αυτή την πόλη πρέπει να κινητοποιηθεί!

Οι εκλεκτοί σπαρτιάτες, και είναι πολλοί αυτοί, που ζουν στην Αθήνα πρέπει να τείνουν μία χείρα βοηθείας στους απαξιωμένους πατριώτες τους.

Μαύρα χάλια σε είσοδο Σπάρτης, Ξενία, αρχαιολογικούς χώρους, δημοτικό στάδιο, παλαιά δικαστήρια, βρώμικοι δρόμοι, νεκρός Ευρώτας, ημιθανή και καμμένα βουνά, απουσία δημοτικής συγκοινωνίας, κατεστραμμένοι αγροτικοί δρόμοι, κυκλοφοριακό στην Παλαιολόγου, φοίνικες στην εντατική και δεκάδες άλλα μείζονα προβλήματα περιμένουν λύση.

Ούτε η πεζοδρόμηση της κεντρικής λεωφόρου δεν κατέστη δυνατή εξαιτίας μικροσυμφερόντων, κρίμα!

Άμεση κινητοποίηση των υγιώς σκεπτόμενων σπαρτιατών για να σώσουμε την πόλη μας!

Υστερόγραφο: Φίλος γερμανός που επισκέφτηκε την πόλη μας, πριν λίγες μέρες, εμβρόντητος από την κατάντια της ιστορικής μας πόλης μού είπε το απλούστατο, που ακόμα δεν έχει γίνει! “Εσείς εδώ ούτε έναν αυτόματο πωλητή χυμού πορτοκαλιού δεν έχετε στο κέντρο της πόλης σας και η περιοχή σας βρίθει από πορτοκάλια. Τελικά, δεν είστε ικανοί ούτε για το ελάχιστο κοινωφελές έργο;!”.