Η υγειονομική κρίση αφορμή για την ισοπέδωση των εργασιακών σχέσεων

proslipseis

της Αναστασίας Κοκκόλη


Ο νεοφιλελεύθερος γόνος και σημερινός πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ως πολιτικός δεν μας ήταν άγνωστος ούτε άγνωστη μας ήταν ιδεολογία που υπηρετεί.

Ως υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου μας είχε δώσει δείγματα γραφής για το πως φαντασιώνεται τη δημόσια διοίκηση.

Επί των ημερών του ως υπουργός, απολύθηκαν και τέθηκαν σε διαθεσιμότητα χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι, περίπου 2500 εκπαιδευτικοί, 2000 φύλακες, γύρω στους 1000 διοικητικούς πανεπιστημίων και καθαρίστριες. Επιπλέον καταργήθηκε και η δημοτική αστυνομία.

Συνολικά το νούμερο των απολύσεων ανέρχεται στις 25.000.

“Έτσι για να σπάσω το ταμπού της μονιμότητας” έλεγε χαρακτηριστικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Εκείνη την περίοδο προωθεί και την κατάργηση στην ουσία, του νόμου Ραγκούση που αφορούσε την αξιοκρατική επιλογή γενικών διευθυντών, διευθυντών και τμηματαρχών. Ο στόχος ήταν το χτίσιμο ενός κομματικού κράτους, κράτος που στην συνέχεια στάθηκε απέναντι, με φανατικό και προκλητικό τρόπο, στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι η εποχή που η χώρα ζει την κρίση χρέους και τα μνημόνια.

Κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη τα παραπάνω ήταν απαραίτητα για να μπορέσει η Ελλάδα να αποπληρώσει τα δάνειά της.

Η Ελλάδα ζούσε μία πρωτοφανή οικονομική κρίση την περίοδο εκείνη.

Όσοι κεντρώοι φιλελεύθεροι ήταν υπέρ της λιτότητας, απαξίωναν τις αντιδράσεις που υπήρχαν ενάντια στην πολιτική αυτή, κάνοντας λόγο για άλογες αντιδράσεις υπό το βάρος συναισθηματικής φόρτισης. Χρησιμοποιούσαν συχνά τις λέξεις λογική και ρεαλισμό, όπως και τον όρο ορθολογισμό.

Στην ουσία χρησιμοποιήθηκε η οικονομική κρίση στην οποία είχε βυθιστεί η χώρα για να επιτευχθούν οι ιδεολογικοί στόχοι αυτών που κυβερνούσαν.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βασίζει την προεκλογική του εκστρατεία στο τρίπτυχο: νέες δουλειές, λιγότεροι φόροι, περισσότερη ασφάλεια. Η δήλωση του ένα μήνα πριν τις εκλογές ότι “στο Νέο Κόσμο που έρχεται, οι άνθρωποι θα δουλεύουν με διαφορετικό τρόπο από ότι δούλευαν μέχρι σήμερα”, και με τις έννοιες της επταήμερης εργασίας και του ελαστικού ωραρίου να ακούγονται όλο και πιο συχνά, μας είχε προϊδεάσει για τη νέα κανονικότητα στις εργασιακές σχέσεις.

Ένα ακόμη πιστεύω του, που μας έκανε γνωστό στην ΔΕΘ 2017 ως αρχηγός της αντιπολίτευσης, είναι ότι μία κοινωνία χωρίς ανισότητες είναι ενάντια στην ανθρώπινη φύση και συνεπώς δεν υπάρχει, χωρίς ο ίδιος να τρέφει αυταπάτες για το αντίθετο.

Λίγους μήνες μετά την εκλογή του τον Ιούλιο 2019, οι προεκλογικές δεσμεύσεις του πρωθυπουργού διαψεύδονται δραματικά.

Παρέλαβε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ οικονομία με ανάπτυξη 2,8% και στο τέλος της χρονιάς, το ποσοστό ανερχόταν στο 1%. Η ανεργία δεν μειώθηκε, η μείωση φόρων που είχε εξαγγείλει παρέμεινε εξαγγελία όπως και η μείωση της εγκληματικότητας, με την ασφάλεια για την οποία τόσος λόγος είχε γίνει προεκλογικά, να καταλήγει ένα κακόγουστο αστείο.

Αυτό όμως που δεν είναι καθόλου αστείο είναι η κατάσταση που τείνει να διαμορφωθεί στο χώρο εργασίας.

Για ακόμα μία φορά μία άλλη κρίση, η υγειονομική που ξέσπασε λίγους μήνες πριν, χρησιμοποιείται για να αλλάξουν οι όροι στις εργασιακές σχέσεις.

Η εκ περιτροπής εργασία, οι μειώσεις μισθών, το ελαστικό ωράριο χωρίς ελέγχους, οι απολύσεις, είναι η πρόταση της κυβέρνησης.

Πρόκειται για τον τρόπο εργασίας στο Νέο Κόσμο που οραματιζόταν ο πρωθυπουργός λίγο πριν τις εκλογές.

Οι νέες σχέσεις εργασίας ήταν ένας από τους στόχους του.

Η ιδιωτικοποίηση της υγείας, τώρα που τελειώσαμε με τα παλαμάκια, είναι ένας άλλος που θα τον βρούμε σύντομα μπροστά μας.

Η υγειονομική κρίση είναι η αφορμή για να πραγματοποιήσουν γρηγορότερα τα νεοφιλελεύθερα σχέδιά τους και επιβάλλεται να μας βρουν δυναμικά απέναντί τους.