Καθηγητές Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών ΠΑΠΕΛ: “Να απορριφθεί κάθε συνέργεια με το ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδος”

ypologistis

ανακοίνωση εκ μέρους των καθηγητών του τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου


6+1 λόγοι που η ενσωμάτωση της Σχολής Τεχνολογικών Εφαρμογών του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδος είναι καταστροφική για το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, την Περιφέρεια Πελοποννήσου και την Τρίπολη:

1. Στην υπάρχουσα κατάσταση, το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου απαρτίζεται από εννέα τμήματα, το ΤΕΙ Πελοποννήσου από έξι και το κομμάτι του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας που κλείνει τον κύκλο της τριαδικής συγχώνευσης από τέσσερα. Μήπως αντί για μια κίνηση ανάπτυξης των εκπαιδευτικών δομών της Περιφέρειας μέσω της συνέργειας μόνο με το ΤΕΙ Πελοποννήσου, μιλάμε πλέον για μια απορρόφηση Πανεπιστημίου από ΤΕΙ και ακαδημαϊκή φτωχοποίηση της Περιφέρειας Πελοποννήσου;

2. Θα προκληθεί οικονομική αιμορραγία του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου προς την Πάτρα, καθώς τα τμήματα εκεί είναι εξαιρετικά δαπανηρά. Ήδη με ανακοίνωσή τους (στις 8/4/2019) παραδέχονται ότι δεν έχουν κατάλληλους χώρους διδασκαλίας και εργαστηρίων, ζητούν παράρτημα Τεχνικής Υπηρεσίας, παράρτημα ΕΛΚΕ, κτίρια για τη στέγαση των τμημάτων της Σχολής κλπ.

3. Τα τμήματα στην Πάτρα θα απορροφούν χρήματα από τη χρηματοδότηση της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Το ήδη ισχνό μερίδιο που λαμβάνουν τα τμήματα της Περιφέρειας Πελοποννήσου θα μειωθεί ακόμη περισσότερο προς όφελος τμημάτων που βρίσκονται εκτός της Περιφέρειας.

4. Οι ήδη σοβαρά υποστελεχωμένες υπηρεσίες του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου θα πρέπει να διαχειριστούν και τις υποθέσεις των νέων τμημάτων στην Πάτρα.

5. Προβλέπεται η δημιουργία δεκατεσσάρων ινστιτούτων στο ΠΕΚ του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Στην Τρίπολη ορίζεται να λειτουργήσουν μόνο τρία από τα δεκατέσσερα ινστιτούτα, ενώ τέσσερα ινστιτούτα θα λειτουργήσουν στην Πάτρα, πέντε στην Καλαμάτα και δύο στην Κόρινθο. Το νομοσχέδιο πριμοδοτεί την Πάτρα σε σχέση με την έδρα του ιδρύματος!

6 Η ίδρυση Σχολής Μηχανικών στην Πάτρα (ως κομμάτι του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου) σημαίνει ότι η Τρίπολη -και η Περιφέρεια Πελοποννήσου γενικότερα- απεμπολεί άπαξ διά παντός τη δυνατότητα ίδρυσης Πολυτεχνικής Σχολής εντός των ορίων της.

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Το βάρος του τεχνολογικού τομέα μετακινείται στην Πάτρα, χωρίς καμία δυναμική ανάπτυξης και ανάδειξης, καθώς εκεί είναι κραταιό και αναγνωρισμένο το Πανεπιστήμιο Πατρών. Η απόλυτη επικάλυψη των αντικειμένων με το Πανεπιστήμιο Πατρών εμφανώς δεν εξυπηρετεί κανέναν στόχο αναπτυξιακό, εκπαιδευτικό, παραγωγικό, και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί.

7. Δημιουργείται ένα κέντρο βάρους στην Πάτρα και αποδυναμώνεται ακαδημαϊκά το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου σε επίπεδο δεικτών ποιότητας. Σε μελλοντικό -φημολογούμενο- σχέδιο “Αθηνά ΙΙΙ” διευκολύνεται έτσι πάλι η στοχοποίηση του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και εν τέλει η αποδόμησή του μέσω μετακινήσεων/συγχωνεύσεων/απορροφήσεων από γειτονικά ιδρύματα.

Αλήθεια, πότε είναι πιο εύκολο να απορροφηθεί ένα ίδρυμα; Όταν είναι κραταιό ακαδημαϊκά ή όταν είναι αδύναμο; Όταν έχει ήδη σημαντικό βάρος κοντά στην έδρα του ή όταν απέχει από αυτή;

Είναι σαφές ότι το νομοσχέδιο πριμοδοτεί την Πάτρα σε σχέση με την έδρα του ιδρύματος! Και επομένως πρέπει να απορριφθεί κάθε συνέργεια με το ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας.

Χάνουμε κάτι απορρίπτοντας τη συγχώνευση με το ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδος; Όχι φυσικά!

1. Η μεταφορά του τμήματος Νοσηλευτικής στην Τρίπολη αποτελεί πάγιο αίτημα και φυσική εξέλιξη. Ακόμα κι αν αποσυρθεί τώρα το σχέδιο νόμου, το ζήτημα θα επανέλθει σύντομα, καθώς το Παναρκαδικό Νοσοκομείο, το μεγαλύτερο νοσοκομείο της περιφέρειας, είναι και θα μείνει στην Τρίπολη.

2. Σε σχέση τώρα με τα νέα τμήματα που υπόσχεται το νομοσχέδιο, είναι τελικά τμήματα προεκλογικής παροχολογίας -άρα εύκολα στην ίδρυση και δύσκολα στη λειτουργία- ή όντως πραγματικά τμήματα που κρίνει το υπουργείο ότι πρέπει να ιδρυθούν;

Τονίζουμε ότι παροχολογία και υποσχέσεις υπήρξαν και στο παρελθόν, σύμφωνα με τα ΠΔ 138/2002 και 118/2003 η Τρίπολη έπρεπε να έχει πέντε τμήματα. Αυτή τη στιγμή η Τρίπολη έχει μόλις δύο τμήματα, των οποίων το μέλλον είναι αβέβαιο, κατ’ επέκταση και το μέλλον της έδρας του ιδρύματος. Γι’ αυτό το μέλλον μαχόμαστε!