Και το Σωματείο Οικοδόμων Σπάρτης συμμετέχει στη γενική απεργία

0
187
oikodomoi

oikodomoi

Να συμμετάσχουν στην αυριανή απεργία και συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία Σπάρτης (10.30΄ πμ) καλεί όλους το Σωματείο Οικοδόμων Σπάρτης, δηλώνοντας με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την αντίθεσή του στο προωθούμενο πολυνομοσχέδιο με τις επώδυνες αλλαγές σε ασφαλιστικό και φορολογία.

Διαβάστε το κάλεσμα του σωματείου:

Η κυβέρνηση ανοίγει το δρόμο σε επιπλέον σχεδιασμούς, που είναι στις απαιτήσεις του κεφαλαίου εδώ και χρόνια.

Αυξάνει τα ελάχιστα ένσημα (4.500) που απαιτούνται για να πάρουμε πλήρη σύνταξη. Μια τέτοια εξέλιξη σημαίνει πως ελάχιστοι συνάδελφοι θα πάρουν πλήρη σύνταξη στα 60 και 62 χρόνια. Το μεγαλύτερο μέρος θα πάρει σύνταξη στα 67 χρόνια, και το ύψος της θα αντιστοιχεί στις εισφορές.

Αυξάνει τα όρια ηλικίας, από 60 και 62, στα 67 χρόνια για τους συνάδελφους που δουλεύουν σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα στους δήμους και τις περιφέρειες. Συγκεκριμένα, όσοι ασχολούνται σε τοποθετήσεις μαρμάρων, είναι χειριστές, όσοι δουλεύουν στις ασφαλτοστρώσεις κι άλλες τεχνικές δουλειές, όσοι απασχολούνται στον τομέα της καθαριότητας και την ταφή των νεκρών.

Μέχρι χθες μας έλεγαν ότι δεν θα θιγούν όσοι είναι στα βαρέα και ανθυγιεινά. Τώρα, ξεκινάνε το ξήλωμα και αυξάνουν σταδιακά τα όρια ηλικίας ξανά. Αργά ή γρήγορα θα επιχειρήσουν «να βάλουν χέρι» στα όρια ηλικίας και των οικοδόμων.

Η εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, ο νέος τρόπος υπολογισμού των συντάξεων προς τα κάτω, σε συνδυασμό με την ανεργία και την κατάσταση των ταμείων, θα οδηγήσει τις συντάξεις σε παραπέρα μειώσεις.

Η κυβερνητική επιχειρηματολογία, ότι θα περικοπούν οι «μεγάλες συντάξεις», μόνο οργή μπορεί να προκαλέσει, αφού θεωρούν προνομιούχο όποιον παίρνει 1.000 ευρώ σύνταξη, μετά από δεκαετίες δουλειάς και πολύ ιδρώτα.

Λένε ψέματα για να σε ξεγελάσουν. Τα μέτρα χτυπάνε όλους τους ασφαλισμένους, παλιούς και νέους, με κατώτερη ή κανονική σύνταξη, άνεργους, υποαπασχολούμενους ή εργαζόμενους.

Δε θα σταματήσουν μέχρι να εξασφαλίσουν τις ευνοϊκότερες συνθήκες για το κεφάλαιο, τους μεγαλοεπιχειρηματίες, τους μεγαλοεργολάβους.

Η ανάπτυξη που υπόσχονται δεν έχει σχέση με την ανάπτυξη που εμείς έχουμε ανάγκη, που θα λύσει τα προβλήματά μας, θα καλύψει τις ανάγκες των οικογενειών μας. Είναι ανάπτυξη για αυτούς και τα συμφέροντά τους.

Η ανάπτυξη που υπόσχονται δεν θα μας δώσει δουλειά και μεροκάματα. Η ανεργία θα συνοδεύει τη ζωή μας. Οι πιο «τυχεροί» από μας θα δουλεύουν στην αθλιότητα των πεντάμηνων προγραμμάτων της ΕΕ, με 20 ευρώ μεροκάματο, και μετά θα καλούνται να κάνουν πάλι «υπομονή» στις ουρές της ανεργίας μέχρι να ξαναέρθει η σειρά τους στα διάφορα προγράμματα.

Συνάδελφε σκέψου!

Μια ζωή δούλευες και τώρα βιώνεις την ανεργία. Πίστεψες ότι θα ξεκουραστείς στα γεράματά σου, ότι θα έχεις σύνταξη. Τώρα, που είσαι άνεργος, σου λένε ότι πρέπει να δουλεύεις μέχρι τα βαθιά γεράματα. Σου λένε, αντί για σύνταξη, ότι θα πάρεις ψίχουλα, αν και εφόσον αντέξεις…

Σε κοροϊδεύουν. Μην τους ανέχεσαι. Έλα να αγωνιστούμε μαζί. Έχουμε τις ίδιες ανάγκες και τον ίδιο εχθρό απέναντί μας, το κεφάλαιο και τα συμφέροντά του.

Οι ανάγκες μας δεν ικανοποιούνται γιατί μπαίνουν εμπόδιο τα συμφέροντα κι οι ανάγκες των λίγων.

Αν οι ανάγκες μας βρίσκονταν στο επίκεντρο της οικονομίας και της ανάπτυξης, σήμερα δεν θα μετρούσαμε απώλειες, αλλά:

– Θα είχαμε όλοι σταθερή δουλειά. Οι ανάγκες για κατοικία, αντισεισμική θωράκιση, αντιπλημμυρική προστασία, έργα υποδομής στις λαϊκές γειτονιές δεν έπαψαν να υπάρχουν και να αυξάνονται επειδή το 2009 εκδηλώθηκε «στα γεμάτα» η καπιταλιστική κρίση.

– Θα είχαμε συντάξεις που θα εξασφάλιζαν τα γεράματά μας και το επίπεδο ζωής μας. Δεν θα κινδυνεύαμε να βλέπουμε, κάθε τρεις και λίγο, τα όρια ηλικίας να αυξάνονται. Αντίθετα, η πρόοδος, η εξέλιξη της επιστήμης και της εργασίας μας, θα μας έδινε το δικαίωμα στη σύνταξη νωρίτερα και όχι στα βαθιά γεράματα.

Συνάδελφε, σκέψου και απάντησε στα μεγάλα ερωτήματα με βάση τα συμφέροντά σου.

Μην περιμένεις να μας λυπηθούν όσοι υπόσχονται να κάνουν ανθρώπινο το εκμεταλλευτικό σύστημα και τους «λύκους, αρνιά».

Αγωνίσου για τα συμφέροντά σου, για τις ανάγκες σου, στο χώρο δουλειάς, στη γειτονιά σου.

Κάνε στην άκρη όσους σου λένε να κάνεις υπομονή για να σταθεροποιηθεί η κατάσταση και να δεις «άσπρη μέρα».

Με τη σταθερότητα που υπόσχονται απαιτούν να μείνεις «φρόνιμος», με σκυμμένο το κεφάλι να δεχτείς τη σφαγή σου για να ικανοποιηθούν τα συμφέροντα των λίγων. Η επιλογή σου είναι μία: Οργάνωση – Αγώνας – Αμφισβήτηση και Σύγκρουση με όσους μας στερούν το δικαίωμα να μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα, το κεφάλαιο και τα πολιτικο-συνδικαλιστικά του στηρίγματα.

Ό,τι κερδίσαμε το καταφέραμε με το δικό μας αγώνα, κόντρα σε δύσκολες συνθήκες. Μπορούμε να τα καταφέρουμε, να επιβάλουμε με τον αγώνα μας το δίκιο μας”.