Μια σελίδα με αγάπη για το Παραδείσι

0
607
selida gia Paradeisi (10)

selida gia Paradeisi (10)

Μετά τις “βιβλικές” καταστροφές από την πρόσφατη πυρκαγιά, ο Εξωραϊστικός Σύλλογος Αξιοποίησης Παραδεισίου προέβη στη δημιουργία σελίδας στο facebook, θέλοντας να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει τον κόσμο για τις ομορφιές του οικισμού και της φύσης, αλλά και στοχεύοντας στη συντονισμένη προσπάθεια αναβίωσης.

selida gia Paradeisi (7)
Όπως δηλώνει η πρόεδρος κ. Αντιγόνη Καρρά, “οι βλάβες στο φυσικό περιβάλλον του οικισμού είναι μεγάλες από τη φωτιά. Στην προσπάθειά μας να ευαισθητοποιήσουμε τον κόσμο φτιάξαμε τη συγκεκριμένη σελίδα. Αναμένουμε κατευθυντήριες οδηγίες -επίσημες- ωστε να συστρατευθεί στη συνέχεια η ανάλογη εθελοντική δύναμη και να προβούμε σε δράση. Στο σημείο αυτό η προοώθηση, η ενημέρωση και η κοινωνική ευαισθητοποίηση είναι το παν”.

selida gia Paradeisi (8)

Όπως διαβάζει κανείς στη σελίδα, “το Παραδείσι αποτελεί έναν πλούτο λαογραφικών, παραδοσιακών και πολιτιστικών στοιχείων, των οποίων η αναδίφηση, η αξιολόγηση και η επαναπροσέγγιση δεν αποτελεί μόνο θέμα αισθητικής τάξης, αλλά κυρίως θέμα ηθικής υποχρέωσης. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η υποχρέωση αυτή γιγαντώνεται μπροστά στις εικόνες που όλοι βιώσαμε στις 17 Ιουλίου. Είναι ανάγκαίο η μνήμη όλων να μείνει καθαρή και ανέγγιχτη. Το πρότυπο και η ταυτότητα του Παραδεισιού πρέπει να χαραχτεί μέσα μας για πάντα, ώστε ό,τι ήταν να ξαναγίνει με τη βοήθεια όλων μας”.

Το Παραδείσι είναι ένας μοναδικού ενδιαφέροντος και ιστορίας οικισμός. Βρίσκεται 4,6 χλμ βορειοανατολικά της Νεάπολης. Ο Εξωραιστικόςselida gia Paradeisi (1) Σύλλογος Αξιοποίησής του δημιουργήθηκε για την προστασία και την αξιοποίηση του τόπου, η ιστορία του οποίου ξεκινά με τη δημιουργία της μονής τον 14ο αιωνα από τη βυζαντινή αρχοντοπούλα Ειρήνη, κόρη του βασιλιά Ανδρόνικου Γ’ Παλαιολόγου. Λόγω των πηγών που αναβλύζουν, τα σπίτια κτίστηκαν απο τους παραδεισιώτες κάθετα προς τη ρεματιά, μιας και όλα φιλοξενούν από έναν νερόμυλο για να φτιάχνουν αλεύρι και να προμηθεύουν τα γύρω χωριά και όχι μόνο. Σύμφωνα με τον Τάκη Αρβανίτη, “το παραδεισιώτικο σπίτι δεν ήταν απλώς μια κατοικία. Ήταν μια μικροβιοτεχνία που παρήγε σχεδόν τα πάντα. Στον χειρόμυλο άλεθαν το αλεύρι. Στον φούρνο του σπιτιού έψηναν το ψωμί. Από το γάλα έφτιαχναν τα γαλακτοκομικά, από το μαλλί έστριβαν το νήμα, από τα φυτά, τις ρίζες και τα πετρώματα συνέλεγαν τις βαφές, στον αργαλειό ύφαιναν όλο τον ρουχισμό της οικογένειας και τα σκεπάσματα. Από τα αμπέλια έφτιαχναν το κρασί. Από τα φρέσκα λαχανικά ετοίμαζαν τα τουρσιά.

selida gia Paradeisi (9)

Όλα τούτα ετοιμάζονταν μέσα στο σπίτι και στις αυλές του. Εκεί άλλωστε γεννιόνταν τα παιδιά, βαπτίζονταν, γλεντούσαν, αρραβωνιάζονταν, παντρεύονταν και γερνούσαν γύρω από την εστία, αντλώντας ζεστασιά και θαλπωρή από τα βιώματά τους».

Πολύ γνωστή επίσης είναι και η βυζαντινή γυναικεία μονή Παραδεισιού της “Κοιμήσεως της Θεοτόκου”, που υπήρξε ένας ζωντανός οργανισμός με πολυεπίπεδες και σημαντικές δραστηριότητες. Η μονή, όπως έχει αναφερθεί, ιδρύθηκε από την κόρη του βασιλιά Ανδρόνικου Παλαιολόγου Ειρήνη, το 1300, και ήταν γυναικεία. Διατηρήθηκε δε μέχρι τους χρόνους της απελευθέρωσης, το 1821. Πλησίον του ναού της Παναγίας και επάνω σε μικρό στήλο διασώζεται η επιγραφή “ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΣΤΑΤΗΡΗΣ ΓΟΝΙΚΟ ΤΙΥ ΚΑΙ ΚΤΙΤΟΡΑΣ ΑΛΚΩ”.

Στις μέρες μας κάθε χρόνο ακολουθείται το έθιμο του δεκαπεντισμού, κατά το οποίο οι πιστοί διαμένουν στα κελιά από την 1η Αυγούστου μέχρι τον εορτασμό της Κοίμησης της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου και ακολουθούν καθημερινά το πρόγραμμα και τη θεία λειτουργία.

selida gia Paradeisi (4)

Αυτά και πολλά άλλα θα είναι σε θέση να γνωρίσει ο επισκέπτης της σελίδας για τις ομορφίες που δεν «χάθηκαν». Αυτός είναι ο πρώτος στόχος. Ζεστές καρδιές και δύναμη για τη δύσκολη συνέχεια. Διαδώστε το Παραδείσι.