Μαθήτρια της Ελαφονήσου διακρίθηκε στον 4ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό γράφοντας ενάντια στο παθητικό κάπνισμα

0
15008
tsigaro

Η Νεφέλη Σταθάκη, μαθήτρια της α’ λυκείου από την Ελαφόνησο, απέσπασε με το παρακάτω κείμενο το τρίτο βραβείο στον 4ο πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό με θέμα «Παθητικό Κάπνισμα», ο οποίος διεξήχθη στο πλαίσιο του 7ου πανελλήνιου μαθητικού συνεδρίου για τον έλεγχο του καπνίσματος:

Το παράπονο της Μυρτώς

Αγαπημένε μου πατέρα,

Είμαι η Μυρτούλα σου, το κοριτσάκι σου, η πριγκίπισσά σου, όπως λες, το φως των ματιών σου! Πατέρα, σου γράφω αυτό το γράμμα,γιατί αφ’ ενός ντρέπομαι να σου μιλήσω κατά πρόσωπο και, αφ’ ετέρου, γιατί δε θέλω να σε δω πληγωμένο από αυτά που θα σου πω.

Πατέρα, ΥΠΟΦΕΡΩ και απορώ που δεν το καταλαβαίνεις! Κάθε φορά που ανάβεις τσιγάρο μέσα στο σπίτι, εγώ αναπνέω τον μολυσμένο αέρα. Γιατί δηλητηριάζεις τον αέρα που αναπνέω; Λες ότι είμαι ό, τι πολυτιμότερο έχεις. Δεν το νομίζω. Το πολυτιμότερο για σένα είναι το τσιγάρο, αφού, όταν σβήνεις το ένα, ανάβεις το άλλο!

Με έφερες στη ζωή, για να με δεις να μεγαλώνω με υγεία και να προκόβω. Κάνεις όνειρα για μένα να σπουδάσω, να κάνω καριέρα, οικογένεια και να απολαμβάνω όλα τα δικαιώματα που έχει ο κάθε άνθρωπος. Αλίμονο, όμως! Φοβάμαι ότι δε θα προλάβω να ζήσω τη ζωή που ονειρεύεσαι εσύ για μένα και τη ζωή που ονειρεύομαι εγώ για μένα.

Ο καπνός σου με σκοτώνει σιγά-σιγά, ύπουλα και υπομονετικά. Από βρέφος, εξαιτίας σου, έχω αναπνεύσει χιλιάδες τσιγάρα. Μπορεί να μην το ξέρεις, αλλά 5,7 εκατομμύρια θάνατοι το χρόνο οφείλονται στο κάπνισμα. Το 10% αυτών των θανάτων αφορούν ανθρώπους που δεν επιλέγουν, ούτε επιθυμούν να καπνίζουν. Δεν θέλω να καπνίζω, σιχαίνομαι τον καπνό στα μαλλιά μου και τα ρούχα μου. Αναπνέω πάνω από 4000 καρκινογόνες ουσίες, γιατί δεν το καταλαβαίνεις;

Δεν μ’ έχεις δει πώς αποστρέφω το πρόσωπό μου όταν έρχεται πάνω μου ο καπνός του τσιγάρου; Εσύ νιώθεις απόλαυση, εγώ στη σκιά του καπνού βλέπω τον θάνατο ως μια νεκροκεφαλή που με πλησιάζει και μου χαμογελά με ένα καταχθόνιο χαμόγελο που με κάνει και φοβάμαι. Μου υπενθυμίζει το ζοφερό μου μέλλον και μου τονίζει ότι θα είναι για πάντα δίπλα μου να με κατατρώει. Εγώ το διώχνω με το χέρι μου, για μια στιγμή εξαφανίζεται και ανακουφίζομαι. Με την επόμενη όμως εκπνοή ξανάρχεται και με βασανίζει!

Πατέρα ΥΠΟΦΕΡΩ, ΥΠΟΦΕΡΩ, ΥΠΟΦΕΡΩ! Λες πολλές φορές πως είναι δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να κάνει ό,τι θέλει στη ζωή του. Συμφωνώ, αλλά αυτό το δικαίωμα δεν πρέπει να είναι καταστροφικό ούτε για τον ίδιο, ούτε για τους άλλους.

Κάποιες φορές δικαιολογώ την άγνοιά σου. Ίσως όλα αυτά δεν τα γνωρίζεις. Με το ζόρι, μου ’χεις πει, τελείωσες το δημοτικό σχολείο, γιατί έπρεπε να «βγεις» στη δουλειά. Αγωνίζεσαι καθημερινά από το πρωί ως το βράδυ, για να μη μας λείψει τίποτα. Πού χρόνος για ενημέρωση. Όταν ήσουν νέος, ήταν της μόδας το κάπνισμα και γι’ αυτό, λες, το άρχισες. Πόση άγνοια Θεέ μου!

Τώρα, πατέρα, φοβάμαι και για τη δική σου υγεία. Τρέμω στη σκέψη ότι μπορεί να σε χάσω, εξαιτίας αυτής της συνήθειας και συνάμα φοβάμαι και για τη δική μου ζωή. Ελπίζω, όταν διαβάσεις αυτό το γράμμα, να καταλάβεις τον φόβο μου και την αγωνία όχι μόνο για τον εαυτό μου, αλλά και για σένα.

Υ.Γ. Την απάντηση στο γράμμα μου θα ήθελα να την δω σε πράξεις.

Σε φιλώ, το Μυρτουλάκι σου

πηγή: elafonisos.gov.gr