Μητσοτάκης: Φύκια για μεταξωτές κορδέλες!

0
343

άρθρο του Βαγγέλη Μητράκου
____________________________________________________________________________

Δύο σταθερούς πολιτικούς πυλώνες, λένε, επιχειρεί να κτίσει στο επόμενο διάστημα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για να πατήσει γερά η ΝΔ.

«Ο ένας πυλώνας θα έχει ευρωπαϊκά θεμέλια, ώστε η Ευρώπη και οι εταίροι να αποκτήσουν ξανά έναν αξιόπιστο συνομιλητή στη χώρα μας».

Δηλαδή μία από τα ίδια; Έναν «yes man», που θα εφαρμόζει με ζηλευτή συνέπεια τις μνημονιακές εντολές, με ιδιαίτερη επίδοση στον τομέα των απολύσεων; Είναι δυνατόν αυτό να αποτελεί κορυφαία φιλοδοξία ενός νέου αρχηγού μέσα σ’ ένα τοπίο εθνικών και κοινωνικών ερειπίων;

«Ο δεύτερος πυλώνας αφορά τη συγκρότηση ενός μετώπου απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ στο εσωτερικό της χώρας, το οποίο θα στηρίζεται τόσο στη σκληρή αντιπολίτευση της ΝΔ προς την κυβέρνηση όσο και στη συνεννόηση με τις «σοβαρές» δυνάμεις της αντιπολίτευσης στα θέματα όπου μπορεί να υπάρξει κοινός τόπος».

Δηλαδή; Τι είδους σκληρή αντιπολίτευση θα κάνει στον ΣΥΡΙΖΑ; Θα τον εγκαλεί επειδή εφαρμόζει το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας ή θα ισχυριστεί ότι αυτός μπορεί να το κάνει καλύτερα; Διότι περί αυτού πρόκειται.

Όσο για τη συνεννόηση με τις «σοβαρές» δυνάμεις της αντιπολίτευσης, το έργο το έχουμε δει ξανά και ξανά, μαζί και τις καταστροφικές συνέπειές του στην ελληνική κοινωνία και τη χώρα.

Επομένως, ο κ. Μητσοτάκης, ως αρχηγός της ΝΔ πλέον, ούτε θέλει ούτε μπορεί να δώσει κάτι διαφορετικό στους έλληνες, πέραν εκείνων που τους έδωσε η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ (και ο ίδιος ως υπουργός) υπογράφοντας κι εφαρμόζοντας τα δουλικά μνημόνια της καταστροφής.

Αν πράγματι ο κ. Μητσοτάκης επιθυμούσε να φέρει κάτι νέο στην πολιτική σκηνή, θα έκανε την προσωπική του αυτοκριτική για το παρελθόν, θα ασκούσε -έστω εκ των υστέρων- κριτική στο κόμμα του και στις κυβερνήσεις της ΝΔ για τις τεράστιες ευθύνες τους στην πολιτική που εξόντωσε τη χώρα και τον λαό της, και θα εξήγγειλε μια πολιτική στον αντίποδα εκείνης που εφαρμόστηκε όλα αυτά τα χρόνια.

Δεν πράττει όμως τίποτε εξ όλων αυτών, διότι ο κ. Μητσοτάκης και το κόμμα του είναι σάρκα από τη σάρκα εκείνων που χαλκεύουν τα δεσμά της δυστυχίας και της εξάρτησης στη χώρα. Η πολιτική της ΝΔ δεν διαφέρει σε τίποτε από την πολτική της Μέρκελ και των υποστηρικτών της στην ΕΕ, που βάζουν τον Άνθρωπο κάτω από κέρδη και στηρίζουν με όλες τους τις δυνάμεις την άδικη δομή της κοινωνίας και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Απλώς ο κ. Μητσοτάκης, εκμεταλλευόμενος τις πρώτες και νωπές εντυπώσεις από την εκλογή του στο τιμόνι της ΝΔ, παρουσιάζει τα «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» ποντάροντας στην «κοντή μνήμη» των πολιτών. Αυτό όμως δεν αποτελεί άλλοθι για εκείνους που ήδη “πετάνε τη σκούφια τους” ζητωκραυγάζοντας υπέρ του νέου αρχηγού της ΝΔ. Συνειδητά οι πολίτες αυτοί επιλέγουν να στηρίξουν μια πολιτική συνεχιζόμενης εξόντωσης του ελληνικού λαού και της χώρας. Κι αφού η επιλογή τους είναι συνειδητή, συνειδητός θα είναι (και είναι) ο καταλογισμός της συνευθύνης τους για τα δεινά μας.

Εν κατακλείδι: “Η εθνική μας ανεξαρτησία συνδέεται άρρηκτα τόσο με τη δημοκρατία, όσο και με την κοινωνική αλλαγή. Δεν μπορούμε να διαφεντέψουμε αυτόν τον τόπο αν δεν είμαστε νοικοκύρηδες. Και νοικοκύρηδες δεν είμαστε ποτέ μέχρι τώρα σε τούτον τον τόπο. Τώρα, όμως, πρέπει να γίνουμε”!