“Οι βουλευτικές εκλογές”

γράφει ο οικονομολόγος Διονύσης Θωμάς


Με τις εκλογές της 7ης Ιουλίου δίνεται η ευκαιρία να αναδειχθεί και να επισημανθεί ποιο είναι το πραγματικό τους διακύβευμα, δηλαδή η κατάσταση που θα προκύψει από ενδεχόμενα λανθασμένες εκτιμήσεις και αποφάσεις, οι οποίες μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τις κατακτήσεις των πολιτών που έχουν επιτευχθεί με μεγάλες και επίπονες προσπάθειες. Μετά από τη σημαντική διαφορά στις ευρωεκλογές μεταξύ των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων που διεκδικούν την κυβέρνηση δημιουργούνται νέα δεδομένα και δίνεται πρόσθετη σοβαρότητα στην ετυμηγορία αυτή, με τον πολίτη να είναι ο πραγματικός εντολοδότης για το ποιοι θα ήθελε από δω και πέρα να κρατήσουν το τιμόνι της χώρας. Τίποτα δεν έχει κριθεί, τίποτα δεν έχει τελειώσει μέχρι ο ελληνικός λαός να αποφασίσει και να πει την τελευταία λέξη.

Η ανώμαλη προσγείωση και ο σκεπτικισμός από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ και τα ασυγκράτητα χαμόγελα και οι πανηγυρισμοί από την πλευρά της ΝΔ συνθέτουν ένα ανομοιογενές μίγμα συναισθημάτων που χρήζει ιδιαίτερης επεξεργασίας και ανάλυσης, όταν μάλιστα όλοι συμφωνούν ότι το αποτέλεσμα τούς ξάφνιασε και δεν το περίμεναν. Και πραγματικά έτσι είναι. Οι μεν γιατί με αυτά που έπραξαν δεν μπορούν να αποδεχθούν εύκολα το μέγεθος της ήττας και οι άλλοι εξεπλάγησαν αδυνατώντας να πιστέψουν σε τόση επιβράβευση, αντιλαμβανόμενοι ότι τέτοια ανταμοιβή δεν τους ανήκει. Έτσι διαφαίνονται δυο τάσεις: η μια προς τα πάνω για να καλύψει το χαμένο έδαφος προτάσσοντας τα θετικά μέτρα, που φαίνεται ότι δεν έγιναν πλήρως κατανοητά, και η άλλη προς τα κάτω, αφού θεωρεί πλασματικό το αποτέλεσμα, μάλλον συγκυριακό και πολύ ευμετάβλητο. Η ψήφος ήταν χαλαρή, με σημαντική δόση δυσαρέσκειας, για το κυβερνών κόμμα, με διασπορά στα μικρότερα και αντίθετα ιδιαίτερα μαζική -πρωτοφανές για ευρωεκλογές- υπέρ της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Άδικο δεν είναι να παραδοθεί η χώρα σταθερή και νοικοκυρεμένη, από διεφθαρμένη και ταπεινωμένη πριν το 2015, ισότιμο πραγματικά μέλος της ΕΕ και της ευρωζώνης, πάλι σε αυτούς που τη διαπόμπευσαν και τη χρεοκόπησαν και την έφεραν στο χείλος του γκρεμού; Γιατί είναι ακριβώς οι ίδιοι. Οι ίδιες εικόνες, τα ίδια μυαλά με τις ίδιες σκέψεις προσανατολισμένοι προς τις ίδιες επιλογές και αποφάσεις. Εξάλλου ποτέ δεν το έκρυψαν. Ο αρχηγός τους δεν έχανε κάθε τόσο την ευκαιρία, είτε από πίστη είτε από αφέλεια, να ξεδιπλώνει τον πλούσιο εσωτερικό του διάκοσμο επιβεβαιώνοντας ότι δεν έχει πάρει το μήνυμα από τις προηγούμενες κυβερνητικές αντιλαϊκές συμπεριφορές του, ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει. Έτσι τίθεται υπό αμφισβήτηση η κανονική πορεία της χώρας, αφού παραδίνεται σε αυτούς που τη λεηλάτησαν, την έριξαν στα βράχια, που εφάρμοσαν πάνω της τα πιο αποτρόπαια οικονομικά εγκλήματα, τη γονάτισαν, την πόνεσαν και την παρέδωσαν στο ΔΝΤ, σαν πρόβατο επί σφαγή. Και αφού μετά από μεγάλη προσπάθεια οι πληγές επουλώθηκαν και η χώρα επανέρχεται σιγά-σιγά στην κανονικότητα, περιμένουν να την αναλάβουν οι ίδιοι για να την οδηγήσουν πάλι στην αμφιβολία και την αβεβαιότητα. Ήδη έκαναν την εμφάνισή τους οι πρώτες ζοφερές αποκαλύψεις, μη μπορώντας να περιμένουν μέχρι τις εκλογές, αφού το πάθος για την εξουσία και το μεγάλο φαγοπότι είναι μη ελεγχόμενο και ασυγκράτητο˙ να ξεπουλήσουν στους ιδιώτες τα πάντα, την υγειονομική περίθαλψη, την κοινωνική ασφάλιση, ακόμη και τις συντάξεις.

Εμείς ενεργητικά, δυναμικά και δημοκρατικά θα προσπαθήσουμε να αποτρέψουμε αυτή την παράδοση˙ να πείσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο εγγυητής της αταλάντευτης πορείας προς την πρόοδο και την προκοπή. Που δεν κλείσαμε ούτε τώρα ούτε ποτέ το μάτι στα συμφέροντα των βαρόνων της οικονομικής ολιγαρχίας, που καιροφυλακτούν και ακονίζουν τα δόντια τους για να αρπάξουν πάλι τη μερίδα του λέοντος από μια χώρα που βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της ανάρρωσης, που όμως σηκώθηκε όρθια και άρχισε να περπατάει με ψηλά το κεφάλι σταθερά, ευθεία μπροστά και προσανατολισμένα.

Σε λίγες μέρες θα βρεθούμε πάλι μπροστά στη μεγάλη απόφαση. Θα απορρίψουμε τη συμπόρευση με αυτούς που αγωνίστηκαν και διαπραγματεύθηκαν και έβγαλαν τη χώρα από τη χρεοκοπία και την κατάρρευση με την κοινωνία όρθια, που αναγκάστηκαν να πάρουν άδικα και σκληρά μέτρα, που άλλοι επέβαλαν, με έναν επώδυνο συμβιβασμό αλλά έξοδο από την επιτροπεία και τη λιτότητα; Σήμερα, μετά από μια δύσκολη και όχι σίγουρη πορεία έχουμε μια συγυρισμένη και τακτοποιημένη οικονομία, με σημαντικό πλεόνασμα, με σταθερούς ρυθμούς ανάπτυξης, μείωση της ανεργίας κλπ, με τη στήριξη των αδύναμων, των μισθωτών και των συνταξιούχων, που η κρίση έπληξε περισσότερο. Έχει κανείς αμφιβολία για το πού θα βρίσκονταν τώρα οι μισθοί και οι συντάξεις αν δεν γινόταν η πολιτική αλλαγή το 2015 ή μήπως δεν αντιλαμβάνεται πού θα βρεθούν πολύ σύντομα αν επικρατήσει η συντηρητική παράταξη; Δεν ισχυριζόμαστε ότι λύθηκαν όλα μέσα στους λίγους μήνες της εξόδου από την κρίση, αλλά επιζητούμε η κριτική των επιλογών και των πράξεών μας να είναι ανάλογη. Είναι ωφέλιμο να θυμόμαστε τα «επιτεύγματα» άλλων εποχών, όταν οι συνθήκες ήταν τελείως διαφορετικές, με τον πακτωλό των χρημάτων που έρρεε από τα κοινοτικά ταμεία. Τότε που η σπατάλη και η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος γινόταν όχι αλόγιστα και απερίσκεπτα, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, αλλά συνειδητά με συγκεκριμένες εντολές διοχετευόταν στις τσέπες των ημετέρων και των παρατρεχάμενων. Αυτά και να θέλουμε δεν ξεχνιούνται, γιατί έχουν λαβώσει την ψυχή μας, έχουν ματώσει την καρδιά μας, έχουν υποβαθμίσει τη ζωή μας.

Πιστεύουμε τελικά ότι η εντιμότητα, η αξιοπρέπεια και η καθαρότητα, χωρίς σκιές και υπονοούμενα θα επικρατήσουν. Η σταθεροποίηση της οικονομίας που επιβεβαιώνεται διεθνώς δεν πρέπει να διαταραχθεί. Το δίλημμα είναι υπαρκτό και μεγάλο. Η απόφαση είναι στα χέρια των πολιτών, του καθενός και της καθεμιάς ξεχωριστά. Μετά την απομάκρυνση από την κάλπη λάθος δεν αναγνωρίζεται.