Ο Γιάννης Αγγελάκας στο laconialive.gr

0
418

Aggelakas

Με αφορμή τη συναυλία της Παρασκευής 22/8 στο αμφιθέατρο Ξηροκαμπίου, ο γνωστός δημιουργός παραχώρησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην ιστοσελίδα μας:

Θεωρείτε ότι υπάρχει εξέλιξη στην ελληνική ροκ μουσική, αλλά και στο κοινό στο οποίο απευθύνεται τις τελευταίες δεκαετίες; Ανανεώνονται οι ακροατές της ροκ;

Εννοείται ότι ανανεώνονται, αλίμονο. Έρχονται οι γενιές, ανακαλύπτουν την ιστορία, τις «Τρύπες», διάφορες άλλες παλιές μπάντες. Υπάρχουν νέοι που ανακαλύπτουν και τη δεκαετία του ’60 και του ’70, το πανκ. Το ροκ δε θα σταματήσουν να το ανακαλύπτουν οι γενιές έτσι κι αλλιώς.

Ποια καλλιτεχνική ιδιότητα σας χαρακτηρίζει περισσότερο; Του τραγουδιστή, του μουσικού ή του ποιητή;

Δεν αναρωτήθηκα ποτέ. Όλες. Νομίζω ότι πιο πολύ είναι μια δημιουργική ένταση μέσα μου και κοιτάω να τη διαχειριστώ κάπως. Η δημιουργικότητα είναι περισσότερο. Από εκεί και πέρα, τα άλλα είναι έννοιες. Δεν με αφορούν.

Ξένη μουσική ακούτε;

Ε ναι, πάντα περισσότερη ξένη μουσική άκουγα από πιτσιρίκι. Και τώρα ακόμα.

Ποια στιγμή της καριέρας σας θα χαρακτηρίζατε κομβική;

Δεν αντιμετωπίζω τη ζωή μου σαν καριέρα, οπότε δεν έχω και τίποτα κομβικά σημεία πάνω σε αυτό. Η ζωή μου είναι. Και ο δρόμος μου. Όποτε χρειαζόμουν κάτι καινούργιο να κάνω ή να φρεσκαριστώ, πήγαινα γιατί το χρειαζόμουν εγώ, όχι γιατί το χρειαζόταν η καριέρα μου.

Τότε ποια στιγμή στη ζωή σας υπήρξε κομβική;

Το πιο απλό είναι όταν σταμάτησαν οι «Τρύπες». Όταν με παλιούς και νέους συνεργάτες φτιάξαμε την εταιρεία «Altogethernow» και κάναμε τους δίσκους που κάναμε τα τελευταία χρόνια, τις συνεργασίες.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος στόχος που έχετε θέσει στη δουλειά σας; Τι θα θέλατε να πετύχετε και το κυνηγάτε;

Ας πούμε ότι ο μεγαλύτερος στόχος που από πιτσιρικάς ήθελα να πετύχω είναι να ζω από τη μουσική και να μην κάνω τίποτα άλλο. Αυτό κατά κάποιο τρόπο έως τώρα το έχουμε καταφέρει. Μ’ αρέσει να ζω δημιουργικά και να συγκεντρώνομαι σε αυτό που κάνουμε. Ζούμε από αυτό που κάνουμε και αυτό είναι επιτυχία μας.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο «ναι» και το μεγαλύτερο «όχι» που έχετε πει μέχρι στιγμής στην επαγγελματική σας πορεία; Μετανιώνετε για κάτι;

Αυτές οι ερωτήσεις δεν με απασχόλησαν ποτέ. Όταν χρειάστηκε να πω «ναι» το είπα, όταν χρειάστηκε να πω «όχι» το είπα, δεν θεωρώ τίποτα πως είναι μικρό ή μεγάλο. Κάθε μέρα πέφτεις σε διλήμματα και κάτι πρέπει να απαντήσεις, ένα «ναι» ή ένα «όχι», άλλες φορές σωστά άλλες φορές λάθος, αλλά δεν έχω μετανιώσει για τίποτα.

«Χαρούμενοι ανεβαίνουμε τη γελαστή ανηφόρα»; Είστε αισιόδοξος για το μέλλον;

Δεν ξέρω. Το τραγούδι αυτό, αυτός ο στίχος είναι λίγο διφορούμενος. Μπορεί να κρύβει αισιοδοξία, μπορεί να κρύβει ειρωνεία. Και από τα δύο είμαι, και αισιόδοξος και είρωνας.

Τι είναι αυτό που θα μπορούσε να φέρει την αλλαγή προς το καλύτερο;

Αυτό που μπορεί ο καθένας να κάνει είναι να καλυτερέψει τον εαυτό του πρώτα από όλα. Είναι η αιώνια συνταγή για να αλλάζουμε και να πηγαίνουν καλύτερα τα πράγματα και η ζωή.

Τι να περιμένουμε μεθαύριο στο Ξηροκάμπι;

Μουσική, τι άλλο; Την ιστορία μας όλη, αυτά που παίζουμε, από τις «Τρύπες», τους ρεμπέτες, τους «Εν Πλω» του Ντίνου Σαδίκη, τους «Επισκέπτες», μέχρι τη «Γελαστή Ανηφόρα». Όλα.