Παθολογική Κλινική Νοσοκομείου Σπάρτης: Υπόδειγμα προσφοράς στον ανθρώπινο πόνο

0
215
nosokomeio Spartis

nosokomeio Spartis

Ο δημόσιος τομέας υπήρξε πάντα ο αποδιοπομπαίος τράγος των εκάστοτε κυβερνήσεων προκειμένου αυτές να βρίσκουν άλλοθι για τις δικές τους αντιλαϊκές πολιτικές. Μέσω μιας πολιτικής διαρκούς και άδικης συκοφάντησης και με τη βοήθεια των μεγάλων ημέτερων ΜΜΕ, δημιουργήθηκε η εικόνα ενός «αρρωστημένου» δημοσίου τομέα -αιτία ΟΛΩΝ των κακών- και -το χειρότερο- η απεχθής εικόνα ενός δημόσιου υπαλλήλου ο οποίος είναι (δήθεν) εχθρός των πολιτών και ανασχετικός παράγων προόδου.

Κι όμως, σε πείσμα της κατεστημένης αντιδραστικής αντίληψης, η αλήθεια είναι διαμετρικά αντίθετη!

Προσωπικά, είχα τη δυνατότητα να επιβεβαιώσω αυτήν τη θετική μου γνώμη για τους απλούς δημόσιους λειτουργούς και τις υπηρεσίες που προσφέρουν προς τους πολίτες και το κοινωνικό σύνολο ΚΑΙ μέσω του νοσοκομείου Σπάρτης, ύστερα από ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας της υπέργηρης μητέρας μου.

Από το προσωπικό του ασθενοφόρου, το οποίο σε μεταμεσονύκτια ώρα κατέφθασε όσο γρηγορότερα γινόταν κι έκανε τη διακομιδή με φροντίδα και γνώση, από τους εφημερεύοντες γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό, το οποίο προσέτρεξε στα εξωτερικά ιατρεία και επί ώρα πολλή έπραξε όσα επέβαλλε η ιατρική επιστήμη και η δεοντολογία για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση του περιστατικού, και από το προσωπικό -ιατρικό, νοσηλευτικό, βοηθητικό κλπ- τέλος της Παθολογικής Κλινικής, όπου τελικά εισήχθη η μητέρα μου, ΟΛΟΙ μα ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως επέδειξαν όχι απλά ένα τυπικό ενδιαφέρον αλλά μια βαθιά ανθρώπινη προσέγγιση και μιαν ιατρική – νοσηλευτική φροντίδα σύμφωνα με όλους τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης και τα προτάγματα του όρκου του Ιπποκράτη.

Ειδικά στην Παθολογική Κλινική, επί ένα οκταήμερο κι επί εικοσιτετραώρου βάσεως, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω από κοντά τη συγκινητική προσπάθεια όλου του προσωπικού (προϊσταμένη, γιατροί, νοσηλεύτριες κλπ κλπ) προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των ασθενών τους σε ΟΛΑ τα επίπεδα.

Αυτό το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό της δημόσιας υγείας στην Παθολογική Κλινική του νοσοκομείου Σπάρτης, το οποίο (όπως ΟΛΟΙ οι δημόσιοι υπάλληλοι) έχει υποστεί δραματικές μειώσεις στις οικονομικές του απολαβές, που του έχουν φαλκιδεύσει αγρίως τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, που αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις σε εξοπλισμό και είδη πρώτης ανάγκης λόγω της περικοπής των κονδυλίων για τη δημόσια υγεία, αυτό το προσωπικό, το οποίο όπως ΟΛΟΙ οι έλληνες εργαζόμενοι έχει, λόγω της κρίσης, τα δικά του προσωπικά, οικογενειακά και άλλα προβλήματα, έβρισκε τον τρόπο να αφήνει τις έγνοιες και τα προβλήματά του έξω από την πόρτα του νοσοκομείου, να υπερβαίνει τις ελλείψεις, τα εμπόδια και τις αντιξοότητες που του έχουν βάλει μπροστά του οι κεντρικές πολιτικές και να παρέχει πλήρη και υψηλού επιπέδου ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα στους πάμπολλους ασθενείς της Παθολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Σπάρτης.

Με υπέρμετρη εργατικότητα, με ρυθμούς (πολλές φορές) εξοντωτικούς, με άριστη επαγγελματική – επιστημονική γνώση κι επάρκεια, με καρτερία, ανεκτικότητα, ιώβειο υπομονή, ευγένεια, ανθρωπιά, με προσήνεια και ΠΑΝΤΑ με το χαμόγελο υπερέβαλλαν κάθε στιγμή τους εαυτούς των και τις ανθρώπινες αντοχές, κάνοντας καθένας και καθεμιά τη δουλειά που υπό κανονικές συνθήκες θα ’πρεπε να κάνουν τρία, τέσσερα ή και περισσότερα άτομα, ασχολούμενοι (πολλές φορές) με φροντίδες και με ευθύνες που ήταν έξω από τις αρμοδιότητες και τις υποχρεώσεις τους, μόνο και μόνο για να καλύψουν τις πολυποίκιλες ανάγκες των ασθενών τους, να υπηρετήσουν τον πάσχοντα Άνθρωπο και να υπερασπίσουν το δημόσιο σύστημα υγείας, το οποίο βάλλεται πανταχόθεν προκειμένου να υποταχθεί και να υπαχθεί στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα.

Εγώ και η οικογένειά μου απευθύνουμε ένα μεγάλο και ειλικρινές «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στο σύνολο του προσωπικού της Παθολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Σπάρτης (και κατ’ επέκτασιν σε όλο το προσωπικό του νοσοκομείου) με την ευχή να είναι ΠΑΝΤΑ καλά και να έχουν δύναμη και κουράγιο για να αντεπεξέρχονται σ’ αυτό το πολύ δύσκολο αλλά όμορφο και σπουδαίο έργο που έχουν αναλάβει στους ώμους τους.

Η αγάπη και ευγνωμοσύνη του κόσμου ας είναι η ακριβή και ατίμητη ανταμοιβή τους για όσα προσφέρουν καθημερινά στον χειμαζόμενο λαό μας.

Μακάρι και το ελληνικό κράτος να καταλάβει όσο γίνεται γρηγορότερα το έργο και την προσφορά του προσωπικού του δημόσιου συστήματος υγείας και να τους ανταμείψει ανάλογα με ό,τι πραγματικά τους αξίζει.

Διότι αυτό το προσωπικό είναι η «καρδιά» της δημόσιας υγείας και χωρίς αυτό το όλο σύστημα θα καταρρεύσει, με ό,τι δυσμενές αυτό συνεπάγεται για τη χώρα και το λαό της.

Βαγγέλης Μητράκος