“Περί τραίνων και εμμονών”

0
158

Poulokefalos Giwrgos γράφει ο Γιώργος Πουλοκέφαλος
__________________________________________________________

Στην Πελοπόννησο προσφάτως βιώνουμε την «πάλη των γραμμών» όχι σαν το ελκυστικό τοπίο πάνω στο οποίο στήθηκαν ιδεολογίες, γεννήθηκαν πολιτικά ρεύματα και κινήματα και έγιναν ακόμη και επαναστάσεις, αλλά σαν την κρίσιμη διελκυστίνδα προσφοράς και αντιπροσφοράς.

Ποιος θα επαναφέρει πρώτος το τραίνο! Από τη μια η πρόταση και η ολοκλήρωση της επέκτασης της σιδηροδρομικής γραμμής με κανονικοποιημένα χαρακτηριστικά από την Πάτρα έως την Καλαμάτα, και από την άλλη ταυτόχρονα και ακαριαία η ιδέα, σαν όλες τις άλλες της περιφερειακής αρχής, για επανεκκίνηση τμήματος του σιδηροδρόμου της Πελοποννήσου με θεματικό περιεχόμενο.

Η κατανόηση του μείζονος πραγματικά ζητήματος του σιδηροδρομικού δικτύου στην Πελοπόννησο αξίζει μια σύντομη εμβάθυνση στους λόγους για τους οποίους έκλεισε το 2011.

Το δίκτυο αυτό, το λεγόμενο και μετρικό, με πλάτος σιδηροτροχιών 1,00 μέτρου, είχε κατασκευασθεί, όπως και άλλα μικρά δίκτυα επί εποχής Τρικούπη, για να καλύψει ανάγκες μετακίνησης προσώπων και αγαθών. Επιπλέον είναι δίκτυο σχεδιασμένο και προσαρμοσμένο στο ανάγλυφο του εδάφους, με κλειστές ακτίνες καμπυλότητας, γέφυρες ακατάλληλες από άποψη στατικότητας, με αποτέλεσμα πέραν των άλλων ανάπτυξης μικρών ταχυτήτων και κυκλοφορίας μόνον μικρών ντιζελοκίνητων συρμών.

Στους σύγχρονους σιδηρόδρομους τα χαρακτηριστικά είναι ακριβώς διαφορετικά, το πλάτος των σιδηροτροχιών είναι 1,43 μέτρα, η χάραξή τους δεν ακολουθεί το γεωανάγλυφο, αλλά με σήραγγες και μεγάλες κοιλαδογέφυρες καλύπτονται οι εδαφικές διαφορές, και οι συρμοί είναι ηλεκτροκίνητοι.

Αυτές εν ολίγοις ήταν οι παράμετροι που έθεσαν εκτός λειτουργίας το ιστορικό δίκτυο της Πελοποννήσου και σήμερα βιώνει την εγκατάλειψή του.

Στο προκείμενο τώρα! Από το αρμόδιο υπουργείο Μεταφορών και Δικτύων (ΥΠΟΜΕΔΙ) έχει ξεκινήσει η οριστική μελέτη εκσυγχρονισμού και κανονικοποίησης, δηλαδή δίκτυο με γραμμή πλάτους 1,43μ, με ηλεκτροκίνηση, της γραμμής Πάτρα – Ολυμπία – Καλαμάτα, και αναμένεται εντός του προσεχούς διαστήματος να ολοκληρωθεί. Προϋπόθεση αυτής της εξέλιξης της μελέτης ήταν η μελέτη βιωσιμότητας, που απέδειξε το θετικό ισοζύγιο του όλου εγχειρήματος.

Αυτή η εξέλιξη θορύβησε κάποιους μικρόνοες της ιδιοτελούς χρησιμοθηρίας της «πολιτικής του αφρού», οι οποίοι καθώς φαίνεται αδυνατούν να συλλάβουν την προοπτική ενός τέτοιου έργου, ανεξάρτητα από τον τρόπο υλοποίησής του, και βγήκαν στο δρόμο της αντιπρότασης. Επανεκκίνηση της γραμμής, λένε, με θεματικό περιεχόμενο. Σωστά, δεν διαφωνεί κανένας! Το δίκτυο Καλαμάτα – Τρίπολη – Άργος – Κόρινθος εκεί είναι, γιατί δεν το επανεκκινούν, αφού έχουν την πρόθεση, τον τρόπο και τη χρηματοδότηση;!
Και πού είναι βέβαια η μελέτη βιωσιμότητας αυτής της ιδέας (γιατί περί ιδέας πρόκειται);!

Και μάλιστα στο πλαίσιο της θυμηδίας, πέρα από τη θεματική προσέγγιση, υπάρχει σε σχετικά πρόσφατη απόφαση του περιφερειακού συμβουλίου και η πρόταση της Ντίας να φθάσει η γραμμή και μέχρι το Γύθειο. Για να μην αδικήσουμε βέβαια κανέναν, η επέκταση της γραμμής του εγκαταλελειμμένου δικτύου μέχρι τη Σπάρτη ήταν του Λεωνίδα, τότε που σχεδίαζε το μέλλον της Λακωνίας – τρομάρα μας! Η Ντία απλώς το πήγε μέχρι το Γύθειο! Να δείτε που σε λίγο (τρώγοντας έρχεται η όρεξη) η επέκταση θα πιάσει και τα Κύθηρα! Είναι ο μόνος τρόπος «να δούμε τα Κύθηρα» και μάλιστα με τραίνο…!

Τώρα με τις εμμονές του Πέτρου!

Στο παράρτημα του Μορέως, στο πλαίσιο του μαζικού εμπαιγμού, έχουν κατά καιρούς ειπωθεί αρκετές ατάκες, εν είδει κινησιοθεραπείας, που μας κράτησαν το ενδιαφέρον και απλώς τις επαναφέρουμε στη μνήμη μας. Προτού, Πέτρο, «εκτελέσεις» την απειλή σου και επανεκκινήσεις το τραίνο της Πελοποννήσου, θα πρέπει πρώτα να τακτοποιήσεις τις «διαμαρτυρημένες και απλήρωτες» επιταγές σου! Το αεροδρόμιο της Τρίπολης, το νέο μουσείο της Σπάρτης, το δημοπρατήριο των αγροτικών προϊόντων, τον ανατολικό οδικό άξονα, το «κοσμοδρόμιο» της Καλαμάτας (ολόκληρο συνέδριο στην Πύλο κάναμε), τον προαστιακό του Λουτρακίου και πόσες ακόμη φρούδες εξαγγελίες, με στόχο την αειφορία της εικονικής πραγματικότητας. Μέσα σε όλα αυτά ας αθροισθεί και το τραίνο! Σιγά τον Άντερσεν!

Άλλωστε στο «Εμμονικό Δίκαιο» της ανέμελης κοσμογονίας δεν πληρώνεις παράσταση, και κυρίως το ταξίδι από το πουθενά στο τίποτα δεν κοστίζει!

_____________________________________________________________

Ο Γιώργος Πουλοκέφαλος είναι πολιτικός μηχανικός, εκπρόσωπος τύπου της Πελοποννησιακής Δημοκρατικής Συνεργασίας.