Περιφερειακό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων: Η “Λαϊκή Συσπείρωση” αποδομεί τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων

0
218

Η τοποθέτηση του περιφερειακού συμβούλου της “Λαϊκής Συσπείρωσης” Βαγγέλη Γούργαρη, ειδικού αγορητή, στη χθεσινή συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου για τη στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) του Περιφερειακού Σχεδίου Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ) Πελοποννήσου:

laiki syspirosi“Κυρίες και κύριοι περιφερειακοί σύμβουλοι,
Η διοίκηση της Περιφέρειας έφερε σήμερα για έγκριση τη ΣΜΠΕ του ΠΕΣΔΑ Πελοποννήσου, χωρίς εισήγηση της υπηρεσίας και χωρίς τις γνωμοδοτήσεις των αρμόδιων υπουργείων (Περιβάλλοντος και Εσωτερικών), παραβιάζοντας όχι μόνο τη νομοθεσία αλλά και κάθε έννοια δεοντολογίας.

Προφανώς θέλει να κρύψει το αντιλαϊκό και αντιπεριβαλλοντικό της περιεχόμενο, ότι δηλαδή η ΣΜΠΕ υπηρετεί τις κατευθύνσεις της ΕΕ όπως αυτές περιγράφονται στον εθνικό σχεδιασμό διαχείρισης αποβλήτων (ΕΣΔΑ) της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ – Οικολόγων, που στοχεύει στην ενίσχυση της θέσης του ευρωενωσιακού κεφαλαίου.

Μερικά οικονομικά στοιχεία για να αντιληφθούμε το μέγεθος της φοροληστείας που μεθοδεύεται μέσω των ανταποδοτικών τελών σε βάρος του λεηλατημένου εισοδήματος της λαϊκής οικογένειας.
Στα τοπικά σχέδια διαχείρισης αποβλήτων (ΤΣΔΑ) στον ΠΕΣΔΑ Πελοποννήσου, το περιφερειακό επιχειρησιακό πρόγραμμα (ΠΕΠ) Πελοποννήσου, συνολικού Π/Υ 270,34 εκ. € προβλέπει για την επταετία 2014 – 2020 μόλις 1 εκ. € για τη διαχείριση οικιακών απορριμμάτων.

(α) Το κόστος επένδυσης για τη «δημιουργία δικτύου χωριστής συλλογής των βιοαποβλήτων» εκτιμάται σε «μέση τιμή τα 10 €/κάτοικο» δηλ. σε 5,78 εκ. € (577.903 κατ.) και το κόστος επένδυσης «για την επέκταση των ΔσΠ ανακυκλώσιμων υλικών» εκτιμάται σε «μέση τιμή τα 15 €/κάτοικο» δηλ. σε 8,67 εκ. €. Συνεπώς μόνο ο πρόσθετος εξοπλισμός αποκομιδής κοστολογείται σε 14,45 εκ. €, δαπάνη που δεν περιλαμβάνεται στον Π/Υ του ΠΕΣΔΑ, καθώς φορτώνεται απευθείας στους δήμους, στη λαϊκή οικογένεια κατά κύριο λόγο.

(β) Χειρότερα εμφανίζονται τα πράγματα σε ό,τι αφορά το πρόσθετο κόστος λειτουργίας των συστημάτων διαλογής στην πηγή, που αυξάνει το σημερινό κόστος αποκομιδής των παραγομένων αποβλήτων, σύμφωνα με στοιχεία του ίδιου του ΠΕΣΔΑ, κατά 78 €/τον περίπου δηλ. κατά 20,6 εκ. €/έτος ενδεικτικό της παραπέρα αφαίμαξης του όποιου απόμεινε λαϊκού εισοδήματος.

(γ) Αποσιωπάται, επίσης, το κόστος λειτουργίας των 25 πράσινων σημείων (που προβλέπονται στον ΠΕΣΔΑ), που φορτώνεται και αυτό στους δήμους, αυξάνοντας το συνολικό κόστος αποκομιδής κατά 2,65 εκ. €/έτος.

(δ) Απουσιάζει κάθε αναφορά στο κόστος της «μεταβατικής διαχείρισης», υποδηλώνοντας ότι και αυτό θα επιβαρύνει στο σύνολό του τους Π/Υ των δήμων. Στις προτεινόμενες τοπικές μονάδες διαχείρισης από τους δήμους, οι οποίες θεωρούνται αξιοποιήσιμες για τη μεταβατική διαχείριση, εμφανίζονται μεταξύ άλλων και εννέα, δαπάνης 18,67 εκ. €, που περιλαμβάνονται στις προτάσεις των ΤΣΔΑ με τη μάταιη προσδοκία της επιχορήγησης από κεντρικούς δημόσιους πόρους.

Ο ΠΕΣΔΑ υιοθετεί την προμήθεια και εγκατάσταση 15 πρόσθετων δεματοποιητών. Αναφέρεται μόνο το κόστος προμήθειας του μηχανήματος ύψους 7,5 εκ. € (0,5 εκ. το καθένα) χωρίς τη δαπάνη των έργων και δικτύων υποδομής («χωματουργικά, οδοποιία, κτίρια, κλπ»). Και το ποσό αυτό απουσιάζει από τον Π/Υ των έργων «κεντρικής διαχείρισης», γεγονός που υποδηλώνει ότι και αυτό θα φορτωθεί απευθείας στους δήμους μαζί με το κόστος των συναφών υποδομών.

Ακάλυπτο, επίσης, μένει και σημαντικό μέρος του κόστους κατασκευής των κεντρικών μονάδων διαχείρισης. Το κόστος επένδυσης των μονάδων κεντρικής διαχείρισης υπολογίζεται σε 174,1 εκ. €, από τα οποία τα 137,9 εκ. € προβλέπεται για τις 3 κεντρικές μονάδες επεξεργασίας των σύμμεικτων αποβλήτων (ΜΕΑ) και τους οικείους ΧΥΤΥ. Η δημόσια συμμετοχή ανέρχεται σε 97,5 εκ. €.
Από τα 97,5 εκ. € της δημόσιας συμμετοχής για έργα του ΠΕΣΔΑ καλύπτονται από το ΥΜΕΠΕΡΑΑ τα 58 εκ., αφήνοντας μια «τρύπα» 39,5 εκ. € για την οποία κουβέντα δεν γίνεται.

Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι το σύνολο της χρηματοδότησης της ΕΕ 49,3 εκ. € για το ΠΕΣΔΑ Πελοποννήσου δίνεται αποκλειστικά στα έργα ΣΔΙΤ των σύμμεικτων αποβλήτων, δηλαδή στους εργολάβους, σε αντίθεση με όσους επιμένουν να ορκίζονται υπέρ της «φιλοπεριβαλλοντικής» δήθεν ΕΕ.

Επίσης δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι πέρα από το αυξημένο κόστος λειτουργίας των συστημάτων χωριστής συλλογής, μαζί και των πράσινων σημείων, αυξημένη θα είναι και η εισφορά των δήμων προς τον ΦΟΔΣΑ, καθώς θα επιβαρυνθούν με το υψηλό κόστος λειτουργίας των νέων μονάδων και κύρια των ΜΕΑ, το ετήσιο κόστος λειτουργίας των οποίων, με την ταφή των υπολειμμάτων, υπολογίζεται σε 158.600 τον Χ 80,5€/τον = 12.767.300 €.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ φαίνεται να τα βρίσκει με τον προσωρινό ανάδοχο της ΣΔΙΤ για τα έργα των 3 ΜΕΑ τροφοδοτώντας τις μονάδες με υπερβολική ποσότητα σύμμεικτων αποβλήτων. Γι’ αυτό, όχι μόνο μηδενίζει την υγειονομική ταφή των πρωτογενών αποβλήτων, αλλά φτάνει στο σημείο να τροφοδοτεί τις ΜΕΑ ακόμη και με τα υπολείμματα από την επεξεργασία των προδιαλεγμένων αποβλήτων αντί να οδηγούνται αυτά σε ΧΥΤΥ.

Τα μόνα υπολείμματα προς ΧΥΤΥ είναι αυτά των ΜΕΑ. Τα άλλα, τα υπολείμματα από την επεξεργασία των προδιαλεγμένων, περίπου 14.700 τόνοι και 11.600 τόνοι ιλύος, πού πάνε;
Πάνε και αυτά στις ΜΕΑ, συνολικά 132.000 + 14.700 + 11.600 =158.000 τόνοι.

Αυτά συζητάγανε δυο χρόνια τώρα κυβέρνηση και ΤΕΡΝΑ.
Σε κάθε περίπτωση είναι απαράδεκτο να διατίθενται τόσα εκατομμύρια για την κατασκευή και λειτουργία των 3 ΜΕΑ για να ανακτούν μόλις το 48% των εισερχόμενων σύμμεικτων (το 52% οδηγείται σε ΧΥΤΥ) και ειδικότερα μόλις το 11.700/41.000 = 28.5% των εισερχόμενων ξηρών ανακυκλώσιμων ανακτάται και μάλιστα χωρίς να ξεκαθαρίζεται αν πρόκειται για ανακύκλωσή τους ή για παραγωγή απορριμματικού καυσίμου (RDF).

Στο πλαίσιο αυτό, και προκειμένου να εξασφαλιστεί διέξοδος στη διοχέτευση στην αγορά των ανακτώμενων προϊόντων στις ΜΕΑ, επανέρχεται η καύση. Προβλέπεται στους «γενικούς στόχους του ΠΕΣΔΑ της Περιφέρειας Πελοποννήσου» και η «ανάκτηση ενέργειας σε συμπληρωματικό ρόλο, όταν έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια άλλου είδους ανάκτησης».

Η ΣΜΠΕ κλείνει τα μάτια της στην έλλειψη κάθε ουσιαστικής αναφοράς του ΠΕΣΔΑ στη διαχείριση των βιομηχανικών αποβλήτων (Β.Α.) τη στιγμή που η ΣΜΠΕ του εθνικού σχεδιασμού για τη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων (ΕΣΔΕΑ) καλοβλέπει μεταξύ άλλων και την περιοχή της Μεγαλόπολης ως χώρο υποδοχής τους. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζει, ίδια κι απαράλλαχτα, το δρόμο των προκατόχων τους, χωροθετώντας υψηλού βαθμού ρυπαίνουσες εγκαταστάσεις με κυρίαρχο το ταξικό κριτήριο, έστω κι αν καταρρέει η φέρουσα ικανότητα της ευρύτερης περιοχής.

Αδικαιολόγητη παράλειψη της ΣΜΠΕ είναι ότι δεν αναφέρεται στη θέση του ΠΕΣΔΑ για την επικίνδυνη περιβαλλοντικά «μεταβατική» λύση των «δεματοποιητών». Ειδικότερα «ξεχνάει» ότι οι χώροι αποθήκευσης πέραν του έτους των δεματοποιημένων σύμμεικτων αποβλήτων, προκειμένου στη συνέχεια να διατεθούν σε ΧΥΤΑ, θεωρούνται -και συνεπώς πρέπει να κατασκευάζονται και λειτουργούν- ως χώροι υγειονομικής ταφής σύμφωνα με την ΚΥΑ 29407/2002 «για την υγειονομική ταφή των αποβλήτων» (άρθρο 2, εδ. η).

Χαρακτηριστικός, τέλος, είναι ο διεκπεραιωτικός χαρακτήρας της υπόψη ΣΜΠΕ. Το βασικό -υποτίθεται- Κεφάλαιο 7 («Εκτίμηση, αξιολόγηση και αντιμετώπιση των επιπτώσεων στο περιβάλλον») καμία σχέση δεν έχει με το οφειλόμενο, και κατά νόμο, περιεχόμενο (ΚΥΑ 107017/2006) ούτε καν με τον τίτλο του. Έτσι, σε ένα κείμενο 454 σελίδων αφιερώνονται 135 σελίδες για την παρουσίαση του ΠΕΣΔΑ (Κεφ. 4), 169 σελίδες για την «Περιγραφή της υφιστάμενης κατάστασης του περιβάλλοντος» (Κεφ. 6) και μόλις 19 σελίδες για το υπόψη κεφάλαιο, που καλύπτει -υποτίθεται- το βασικό αντικείμενο μιας ΣΜΠΕ.

Ένα ενδεικτικό παράδειγμα: Να ποια μέτρα προτείνει η ΣΜΠΕ των 454 σελίδων για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων του ΠΕΣΔΑ στον τομέα «Πληθυσμός και ανθρώπινη υγεία»: «Οι επιπτώσεις αυτές είναι αντιμετωπίσιμες και θα πρέπει οι περιβαλλοντικοί όροι λειτουργίας τέτοιων εγκαταστάσεων να είναι τέτοιοι ώστε να προλαμβάνουν τυχόν αρνητικές συνέπειες [!!!]. Επιπλέον, η εφαρμογή συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης στην οργάνωση και λειτουργία των εγκαταστάσεων αυτών μπορεί να αποτελεί μια ακόμη μέθοδο ελαχιστοποίησης των επιπτώσεων που είναι αρνητικές για την υγεία».

Στο ίδιο «μήκος κύματος» κινείται η προσέγγιση της ΣΜΠΕ και για τους άλλους τομείς, όπως: «η βιοποικιλότητα, …, η πανίδα, η χλωρίδα, το έδαφος, τα ύδατα, ο αέρας, οι κλιματικοί παράγοντες, τα υλικά περιουσιακά στοιχεία, η πολιτιστική κληρονομιά συμπεριλαμβανομένης της αρχιτεκτονικής και αρχαιολογικής κληρονομιάς, το τοπίο και οι σχέσεις μεταξύ των ανωτέρω παραγόντων».

Από όλα τα παραπάνω είναι ξεκάθαρο ότι η ΣΜΠΕ και ο ΠΕΣΔΑ Πελοποννήσου φτιάχτηκαν για να υπηρετούν την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων του κλάδου στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της ΕΕ.
Όσοι στηρίζουν αυτή την εγκληματική διαχείριση σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και του περιβάλλοντος, είναι συνυπεύθυνοι.
Λογαριάζουν χωρίς τον «ξενοδόχο», την οργανωμένη αντίσταση και πάλη των εργαζομένων. Το ανασυνταγμένο λαϊκό κίνημα μπορεί και θα βάλει τη σφραγίδα του στη λύση και αυτού του οξυμένου λαϊκού προβλήματος”.