“Πριν τη Στικούδη ανεχτήκατε πολλά!”

stilo

γράφει ο φιλόλογος Γιάννης Χρηστάκης


Φίλοι, κάποιοι φωνάζουν για την εμφάνιση της Στικούδη σε μία εκδήλωση της δημοτικής αρχής για τη μαθητιώσα νεολαία του τόπου μας.

Απορώ γιατί;

Μήπως η κουλτούρα τους απαιτεί κάτι διαφορετικό;

Μεταξύ σκυλάδικου, ελληνάδικου με ανάπαυλα καλοκαιρινή τα κακής ποιότητας -ως προς τη μουσική επένδυση- πανηγύρια ζουν τόσες δεκαετίες.

Πριν φτάσουμε στην κατάντια του θεάματος-Στικούδη, πρέπει να κάνουμε τη σκληρή αυτοκριτική μας.

Η μουσική πενία, η στιχουργική πιασάρικη συνταγή, η στυλιστική ακαλαισθησία και το χωριατομπρουτάλ ξεγύμνωμα έχουν ως βάση πολιτισμικές παραχωρήσεις και εκπαιδευτικές αστοχίες.

Όσοι τώρα φωνάζουν ενδιαφέρθηκαν καθόλου να μάθουν τι συμβαίνει στο σχολείο των παιδιών τους;

Πώς διδάσκεται η νεοελληνική γλώσσα, η ιστορία, η λογοτεχνία ή τα αρχαία; Όταν οι ανθρωπιστικές σπουδές παραμερίζονται, οι ιδέες του υψηλού, του ωραίου, του μεγάλου, του ιδανικού, του δίκαιου, του ηθικού πάνε περίπατο.

Όταν η ιστορία διδάσκεται από τους πάντες και λίγο από τους φιλολόγους, όταν η γλώσσα έχει παραδοθεί στην εκμηδένιση της συγχρονικής διδασκαλίας, όταν η φιλοσοφία τείνει να εξαφανιστεί από τα λύκεια της χώρας, όταν τα αρχαία ελληνικά πετσοκόβονται, όταν η λατινική καρατομείται, όταν η λογοτεχνία περιχαρακώνεται σε μισής ντουζίνας κείμενα ετησίως

ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΚΑΠΟΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΓΥΜΝΟ ΤΗΣ ΣΤΙΚΟΥΔΗ.