“Σπάρτη: Θλίψη στο Μουσείο”

0
487

του Βαγγέλη Μητράκου
________________________________________________________

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016, Μουσείο Σπάρτης:

1. Ένας πατέρας με τον γιο του, επισκέπτες (προφανώς) της Σπάρτης, μπαίνουν στον κήπο του μουσείου κι εμφανώς αδημονούντες βαδίζουν προς την είσοδο του μουσείου. Την βρίσκουν κλειστή, διαβάζουν την πινακίδα ότι το μουσείο τις Δευτέρες είναι κλειστό (!!!), παρά ταύτα χτυπούν την πόρτα, αυτή ανοίγει, εμφανίζεται ένας υπάλληλος, τους ενημερώνει και προφορικά και απέρχονται πλήρως απογοητευμένοι!

2. Ο κήπος του μουσείου, έργο των βαυαρών, σε πλήρη εγκατάλειψη: Σιντριβάνι ξερό και λερό, πρασινάδες και λουλούδια ΟΛΑ ξεραμένα και άθλια, δέντρα απεριποίητα, φοίνικες χτυπημένοι από το σκαθάρι, φωτιστικά σπασμένα, κάδοι στραπατσαρισμένοι, σκουπίδια κλπ, συνιστούν μια θλιβερή εικόνα ενός ερημοποιημένου – τριτοκοσμικού «κήπου», ο οποίος με λίγη φροντίδα κι ενδιαφέρον θα μπορούσε να γίνει ένας μικρός «Εθνικός Κήπος» για τη Σπάρτη.

3. Κατά σύμπτωσιν, ένας άλλος πατέρας μετά του ευτραφούς υιού του εισέρχονται στον κήπο. Ο πατέρας κρατά στο χέρι του μια σακούλα ψητοπωλείου. Ψάχνουν έναν ίσκιο, κάθονται στα σκαλοπάτια της εισόδου του κλειστού μουσείου κι αρχίζουν να μασουλάνε πιτόγυρα!!!

Δεν είχα κουράγιο να μείνω για να δω αν μάζεψαν τουλάχιστον τα χαρτιά και τις χαρτοπετσέτες.
Σε 10 μόνο λεπτά της ώρας, τα είχα δει ΟΛΑ!