γράφει ο Βαγγέλης Μητράκος
____________________________________________________________________________

«Αγωνιζόμαστε» οι σπαρτιάτες για να γίνει το νέο μουσείο της Σπάρτης, προκειμένου να μπουν εκεί τα ενθυμήματα της ένδοξης εποχής. Τον ποταμό Ευρώτα, όμως, που συνέδεσε την παρουσία του άρρηκτα με τη δόξα της αρχαίας Σπάρτης, τον αφήνουμε (επί χρόνια πολλά) να καταστρέφεται βάναυσα και προκλητικά. Έτσι, ήρθε και φέτος, επετειακά, η ετήσια βαριά ρύπανση του ιστορικού ποταμού από τα απόβλητα των ελαιουργείων!

Κι επειδή το νέο μουσείο θα χτισθεί (αν και όταν) δίπλα ακριβώς στον Ευρώτα, φαντασθείτε τους εκεί επισκέπτες που θα έρχονται από τα πέρατα του κόσμου, από τη μια να αποθαυμάζουν τα εκθέματα του μουσείου κι από την άλλη να αγναντεύουν ένα κατεστραμμένο, ρυπαρό κι ελεεινό ποτάμι, το οποίο με τις πληγές του θα μας καταγγέλλει παγκοσμίως ως υποκριτές και θα μας καθίζει (δικαίως) στο εδώλιο του κατηγορουμένου!

Το υπουργείο Περιβάλλοντος, οι τοπικοί βουλευτές, η Περιφέρεια, η Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας, οι λακωνικοί δήμοι (και ιδιαίτερα ο δήμος Σπάρτης), οι εισαγγελείς… μπορούν να κάνουν (επιτέλους) κάτι για να προστατευθεί το ζωντανό μνημείο της Σπάρτης και της Λακωνίας, ο ιστορικός κι ένδοξος Ευρώτας, που με τέτοιον ωμό και κυνικό τρόπο καταστρέφεται μπροστά στα μάτια μας;