«Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου…»

0
100
Koumoundouros Panagiotis

Koumoundouros Panagiotis

γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος

Στα προαύλια των σχολείων σήμερα θα ακουστεί το τροπάριο του Σταυρού. Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου…

Κάθε χρόνο αποκτά ολοένα και επιτακτικότερο χαρακτήρα. Αποκτά όχι νόημα ικεσίας, αλλά λαϊκής αξίωσης.

Ο αγιασμός δεν θα ξορκίσει τα τεράστια προβλήματα λειτουργίας, που σφραγίζουν το σχολείο και προκαλούν ένταση των εκπαιδευτικών και των κοινωνικών ανισοτήτων. Με 12.000 εκπαιδευτικά κενά ξεκινάει η νέα χρονιά, καθώς στα χρόνια του μνημονίου μειώθηκε κατά 30% ο αριθμός των εκπαιδευτικών. Κανείς μόνιμος διορισμός δεν έγινε φέτος.

Το περιβόητο «Νέο Λύκειο» της μνημονιακής μεταρρύθμισης οδηγεί στην περαιτέρω υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου. Διώχνει χιλιάδες εφήβους από την τάξη. Πυκνώνει τις στρατιές των ανέργων, πολλαπλασιάζει τον αριθμό των παιδιών που υφίστανται είτε τον κατ’ οίκον περιορισμό μπροστά στην τηλεόραση και τα video games, είτε την άσκοπη περιπλάνηση στις πλατείες της υποβαθμισμένης καθημερινότητας και της ανεργίας.

Τι μέλλον επιφυλάσσουν για τη νεολαία, όταν επισήμως ο στόχος των δαπανών για την εκπαίδευση είναι να περιοριστούν το 2018 στο 1,9% του ΑΕΠ, έναντι 5,5% του ΑΕΠ που είναι ο ευρωπαϊκός μέσος όρος; Τι μέλλον επιφυλάσσουν για τους νέους, όταν δεκάδες χιλιάδες -οι περισσότεροι πτυχιούχοι ΑΕΙ- ξενιτεύονται για να βρουν την τύχη τους;

Η ερήμωση που σαρώνει την κοινωνία και μετατρέπει την Ελλάδα σε αποικία χρέους αφήνει το σκληρό αποτύπωμά της στο σχολείο. Ο ανταγωνισμός και η επιχειρηματικότητα αναγορεύονται σε βασικές εκπαιδευτικές αξίες, η γενική μόρφωση υποχωρεί, η λογική του φροντιστηρίου αποδιαρθρώνει τον εκπαιδευτικό ρόλο. Χιλιάδες μαθητές έμειναν μετεξεταστέοι, οι περισσότεροι από λαϊκές γειτονιές (περίπου 14.000 περισσότεροι φέτος σε σύγκριση με πέρυσι), εξέλιξη που επιβεβαιώνει την κοινωνική φύση των εξεταστικών φραγμών.

Η μόρφωση από καθολικό κοινωνικό δικαίωμα μετατρέπεται ταχέως σε προνόμιο και εμπόρευμα. Όπως συμβαίνει και με την υγεία. Η τραγική υποβάθμιση του σχολείου και του εκπαιδευτικού είναι δείκτες της μετάλλαξης που υφίσταται ένας νευραλγικός κοινωνικός θεσμός.

Και αναδεικνύει ως άμεσο στόχο την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων, κάτι που ο λαός πιστώνει στην κυβέρνηση της αριστεράς.