“Το παραμύθι έχει… τραίνο”

0
274

του πολιτικού μηχανικού Γιώργου Πουλοκέφαλου
________________________________________________________

Για άλλη μια φορά θιασώτες του ίδιου έργου της κατά φαντασία ανάπτυξης σε αυτό το δύσμοιρο τόπο! Περί τραίνου ο λόγος! Το εντυπωσιακό είναι ότι αυτή τη φορά το έργο ήρθε με delivery, εισαγόμενο, από την Ελβετία, απότοκος διεθνούς συνεδρίου λέει! Με διαβατήριο εξωτερικού, χαράς Ευαγγέλια!

Όχι ψέματα! Εδώ το παραμύθι δεν έχει δράκο, έχει τραίνο!
Αν μία ανακοίνωση σε συνέδριο γινόταν κάθε φορά και έργο, τότε ο κόσμος μας θα ήταν εντελώς διαφορετικός!
Οι ανάγκες της εσωτερικής κατανάλωσης επιβάλλουν δελτία τύπου εντυπωσιασμού και ανακοινώσεις βαρύγδουπες και με τίτλους αέρος-αέρος!

Να εξηγιόμαστε!
Θα ήταν ευχής έργον το εγκαταλελειμμένο σιδηροδρομικό δίκτυο της κεντρικής Πελοποννήσου, που κόστιζε 112 εκ. ευρώ η επανακατασκευή του πριν από χρόνια, να ξαναλειτουργήσει με θεματικό-τουριστικό χαρακτήρα και με κριτήρια κόστους-οφέλους βέβαια!
Πώς όμως θα επισυμβεί αυτό; Αρκούν οι δηλώσεις, αρκεί ένα συνέδριο; Και με ποιο σχεδιασμό;!
Με ποια μελέτη σκοπιμότητας και με ποια μελέτη βιωσιμότητας;! Τα ελληνικά Πολυτεχνεία δεν διαθέτουν το έμπειρο επιστημονικό προσωπικό γι’ αυτή την πολυπόθητη επανεκκίνηση και απαιτείται συνδρομή εξ Ελβετίας; Με ποιο χρονοδιάγραμμα και με ποια χρηματοδότηση; Η επόμενη συνάντηση λέει θα γίνει το 2017! Με τέτοιες σφιχτές διαδικασίες, αναρωτιέται κανείς!
Αστειότητες βέβαια!

Η συνομολογημένη εμμονή της περιφερειακής μας αρχής, εκφοράς του ψεύδους ανάμεσα σε ιδιόχειρους επίπλαστους κόσμους έχει αυτά τα αποτελέσματα!
Σανοπροσφορά με φρεσκάδα εισαγόμενη αυτή τη φορά, χύμα και σε μπάλες, σε αναζήτηση ζωοπροσέλευσης! Πάρε κόσμε!

Οι Κήνσορες της «αναπτυξιακής κοσμογονίας» του Μορέως θα πρέπει πρώτα να «ολοκληρώσουν» με το αεροδρόμιο της Τρίπολης, το μουσείο της Σπάρτης, τον προαστιακό του Λουτρακίου, το υδατοδρόμιο του Ναυπλίου, το δημοπρατήριο της Κορίνθου, τον ανατολικό άξονα και τόσες ακόμη γαρνιρισμένες μπούρδες που έχουν ακούσει τα αυτιά μας από αυτό το εξουσιαστικό άθροισμα!

Δεν είναι μόνον το ευκαιριακό ψέμα που καμιά φορά εκστομίζεται! Έχουμε συνηθίσει σε αυτό! Αυτό που ενοχλεί πιο πολύ είναι η παγιωμένη παρουσία ως ιδεολογία της ανέξοδης ευκολίας με την οποία αυτό εκφέρεται! Όταν το υποσυνείδητο σμίγει με το συνειδητό, εκεί να δεις γεννοβόλημα!

Για να τελειώνουμε και με αυτή την «προσφορά» της οιονεί αναπτυξιακής έγνοιας των ταγών μας, μπορούμε αβίαστα να δηλώσουμε: Φτάνει, δεν χρειαζόμαστε άλλη ανάπτυξη! Επήλθε κορεσμός! Τουλάχιστον θα τους απαλλάξουμε από τη διαδικασία αναζήτησης για το επόμενο ψέμα!