Υπόθεση Γρηγορόπουλου: Φόβος ή υποκρισία στην ελληνική κοινωνία;

odos Alexandrou Grigoropoulou

του φιλόλογου Ιωάννη Χρηστάκη


Φίλοι, αν και το κοινό αίσθημα σοκαρίστηκε από την απόφαση ελληνικού δικαστηρίου σχετική με την ποινή που επιβλήθηκε στο δολοφόνο του Γρηγορόπουλου, ταυτόχρονα ΣΙΩΠΑ!

Οι άνθρωποι του πνεύματος, από τον απλό εκπαιδευτικό έως τον επιφανέστατο πανεπιστημιακό, οι πάμπολλοι καλλιτέχνες, οι συγγραφείς, κάθε είδους διανοούμενοι αποφεύγουν να δηλώσουν κάτι σχετικό, να επικρίνουν την απόφαση για την ποινή/χάδι, να στηλιτεύσουν την τυφλότητα της δικαιοσύνης, να διαφωνήσουν με τις ευνοϊκές νομοθετικές ρυθμίσεις σε τόσο βαριές ποινικές υποθέσεις.

Εκτός από τον τραγουδοποιό Πουλικάκο, που συνέκρινε την ποινή Κορκονέα με της καθαρίστριας που είχε πλαστογραφήσει ένα απολυτήριο, κανείς άλλος δε βγήκε δημόσια να αποδοκιμάσει αυτή τη δικαστική απόφαση.

Ξέρετε, οι δικαστές δεν έχουν το αλάθητο του Πάπα (ούτε αυτός πρέπει να το έχει -για να πούμε την αλήθεια- και να ξυπνήσουμε τους φανατικούς του καθολικισμού).

Εν κατακλείδι, ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ αυτή η μεγάλη στροφή της ελληνικής διανόησης στον ερμητικά κλειστό χώρο της ατομίκευσης, της βουβής εξειδίκευσης, της φτηνής συνεύρεσης με μαικήνες/χορηγούς και η απομάκρυνσή της από την ιδεαλιστική κριτική, ηθική έρευνα ή ουμανιστική θεώρηση των κοινωνικών γεγονότων.

Αυτοί, πρωτίστως, πρέπει να τοποθετούνται και να μην φοβούνται τον στιγματισμό για λόγους επαγγελματικούς, ψυχολογικούς ή κοινωνιολογικούς (έχοντας διαπιστώσει την κατίσχυση του συντηρητισμού, του εκφασισμού, του υποκριτικού καθωσπρεπισμού της ελληνικής κοινωνίας μετά και την πολιτική παλινόρθωση της ΝΔ, μιας αρκετά ακροδεξιάς πολιτικής παράταξης – βλέπε τοποθέτηση σε υπουργικά πόστα Βορίδη και Γεωργιάδη).

Υστερόγραφο: Καλό υπόλοιπο διακοπών στους συναδέλφους εκπαιδευτικούς. Εύχομαι να φορτίζουν τις ψυχικές, κυρίως, μπαταρίες τους για το σισύφειο έργο/άθλο που τους περιμένει.