Χρόνια πολλά στις γυναίκες που δίνουν την αέναη μάχη της ισότητας

0
545

gynaika

Η 8η Μαρτίου έχει καθιερωθεί παγκοσμίως ως η παγκόσμια ημέρα εορτασμού του γυναικείου φύλου και συγκεκριμένα ως η διεθνής ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών. Είναι μια μέρα -ακόμη κι αν στη χώρα μας είθισται να γιορτάζεται μόνο τη νύχτα- που έχει τις ρίζες της στις διαμαρτυρίες των γυναικών στις αρχές του 20ού αιώνα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, που ζητούσαν ίσα δικαιώματα, καλύτερες συνθήκες εργασίας και δικαίωμα ψήφου.

Βαρύ το κλίμα της εποχής, χρειάζονται κι οι γιορτές να το ελαφρύνουν πού και πού, όμως, πέρα από την εμπορευματοποίηση, ας εξετάσουμε και το συμβολισμό της γιορτής. Εκτός λοιπόν από τα λουλούδια, τις ταβέρνες και τα μπουζούκια, η ημέρα αποτελεί αφορμή για τον εορτασμό των κινητοποιήσεων και της συνεχούς πάλης του γυναικείου κινήματος για την εξάλειψη της ανισότητας ανάμεσα στα δύο φύλα και την αξιολόγηση της θέσης των γυναικών στη σύγχρονη κοινωνία. Μπορεί οι γυναίκες στο πέρασμα των αιώνων να έχουν κατακτήσει πολλά, όμως ο δρόμος προς την ισότητα και την αλλαγή νοοτροπίας είναι ακόμα μακρύς.

Ούσα γυναίκα σε καθαρά ανδροκρατούμενο επάγγελμα, τουλάχιστον όσον αφορά στην περιοχή μας, έχω διαπιστώσει πως οι οπισθοδρομικές αντιλήψεις στον τόπο μας καλά κρατούν. Αναρωτηθήκατε ποτέ πόσες γυναίκες μπορεί να μας αντιπροσωπεύουν στα κοινά έχοντας εκλεγεί σε ανώτερα αξιώματα σε αυτόν τόπο; Δεν είναι λίγες οι φορές που βρέθηκα να παρατηρώ πως μέσα σε μια αίθουσα συσκέψεων του δημοτικού ή και περιφερειακού συμβουλίου οι γυναίκες αποτελούν τη συντριπτική μειοψηφία. Το ίδιο συμβαίνει και στην αίθουσα του ελληνικού κοινοβουλίου. Γιατί; Είναι οι γυναίκες λιγότερο ικανές; Μπορεί στις μέρες μας η διάκριση των δύο φύλων σε ασθενές και ισχυρό να θεωρείται ξεπερασμένη, ωστόσο βαθιά ριζωμένα στερεότυπα και προκαταλήψεις αποτελούν τροχοπέδη στις ίσες ευκαιρίες ανέλιξης μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Σήμερα, οι άνισες συνθήκες ζωής και εργασίας ανδρών και γυναικών επιδεινώνονται, εξαιτίας της σοβαρής οικονομικής κρίσης σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο. Στην Ελλάδα το ποσοστό ανεργίας των γυναικών είναι σχεδόν διπλάσιο από αυτό των ανδρών. Αν και οι μελέτες καταδεικνύουν ότι στα χρόνια της κρίσης οι ανισότητες των δύο φύλων σε σχέση με την εργασία και την απασχόληση έχουν μειωθεί, αυτό δεν οφείλεται στη βελτίωση της θέσης των γυναικών, αλλά στη χειροτέρευση εκείνης των ανδρών.

Η ημέρα της γυναίκας λοιπόν είναι μια μέρα αγώνα ενάντια στις πολιτικές σκληρής και παρατεταμένης λιτότητας και φτωχοποίησης, που επιδεινώνουν το βιοτικό επίπεδο και των δύο φύλων και συμβάλλουν αρνητικά στην εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής. Η πάλη (και) του γυναικείου κινήματος στα χρόνια των μνημονίων είναι πάντα επίκαιρη και μας θέλει όλες στις επάλξεις.

Αφροδίτη Ρουμανέα