“Μουσείο Σπάρτης: Χάντρες και καθρεφτάκια!”

0
347

γράφει ο πολιτικός μηχανικός Γιώργος Πουλοκέφαλος
__________________________________________________________

Και ο πλέον δύσπιστος πλέον, από όσους εξακολουθούν να βλέπουν την πραγματικότητα σε στοιχεία σοβαρότητας και όχι πίσω από φιμέ τζάμια, έχει πεισθεί ότι με το λεγόμενο νέο μουσείο Σπάρτης και στραβός είναι ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε!
Τα διαλαμβανόμενα και αυτά που προηγήθηκαν και αυτά που οιονεί έπονται δεν οδηγούν σε θετικό συμπέρασμα που να υποδηλώνει ότι μπορεί να φυσήξει ούριος άνεμος ώστε να μπει τελικά σε ράγες υλοποίησης αυτό το παλλακωνικό αίτημα.
Φαίνεται ότι στο Αβαείο της Εθνάρχου Μακαρίου δεν βγαίνει λευκός καπνός! Δεν μπορεί να εξέλθει λευκός καπνός! Αργεί το θαύμα!

Πέντε ολόκληρα χρόνια μια πολύπαθη προγραμματική σύμβαση άγεται και φέρεται ανάμεσα σε υπουργείο, Περιφέρεια και τοπικούς «οραματιστές» της ΠΕ, χωρίς κανένα ορατό αποτέλεσμα!
Σε μείξη μάλιστα με κουραστικά επαναλαμβανόμενες εξαγγελίες και δηλώσεις αέρος –αέρος, περί αντάξιου της Ιστορίας, περί δεδηλωμένου ενδιαφέροντος – ναι από τότε που ο υφυπουργός «παρά τω Πολιτισμώ» το είχε συλλάβει ως αναπόδραστο τμήμα της πολιτικής του ύπαρξης, πριν από 10 χρόνια παρακαλώ!
Υπάρχει αλήθεια Ιθαγενής που δεν το έχει εμπεδώσει ακόμη αυτό, που αγνοεί ότι το οικόπεδο του Χυμοφίξ αγοράστηκε χάρις σε εκείνη την προνοητικότητα;
Και επειδή κατά πάγια διαδικασία, καιρό τώρα, «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή» θα αναμένουμε άλλα 10 χρόνια εισέτι ώστε να δούμε το μουσείο -προσοχή!- όχι έτοιμο, αλλά να ωριμάζει!
Σαν το καλό κρασί, θέλει περίοδο ωρίμανσης να «πάρει τα αρώματά του»!

Και κάπου-κάπου η ηρεμία θα διαταράσσεται με φωτογραφίες της έγνοιας των αρμόδιων για το έργο ταγών μας σύμφωνα με την προγραμματική σύμβαση ή έμπροσθεν των χωματουργικών μηχανημάτων προεκλογικά ή ενώπιον των υπηρεσιακών παραγόντων του υπουργείου, -φευ- τώρα που τελειώνει και ο χρόνος της προγραμματικής!

Η κατάσταση θα ήταν για γέλια εάν δεν ήταν για κλάματα!
Η υπόθεση μουσείο όμως θα εξακολουθεί να βολοδέρνει, αναζητώντας μάταια έναν οδικό χάρτη επί «ασφαλούς ασφάλτου» και όχι σε καρόδρομο με σφιχτά χρονοδιαγράμματα και για τη μελέτη του και για την χρηματοδότησή του!
Όσο αυτά δεν υπάρχουν και όσο η τοπική μας κοινωνία παραμένει απαθής με ελάχιστες μόνον εξαιρέσεις, τόσο κάποιοι καλοθελητές της περιφερειακής μας εκπροσώπησης θα εξακολουθούν να πωλούν χάντρες και καθρεφτάκια!