Πεζοδρόμηση του κέντρου της Σπάρτης: “Όχι σε ημίμετρα”

0
602
pezodromisi Sparti (4)

άρθρο του Βαγγέλη Μητράκου


 

Το περπάτημα είναι η αρχή και η κατάληξη κάθε μετακίνησης. Ακόμη και ο πιο φανατικός χρήστης του αυτοκινήτου κάποιες μετακινήσεις του θα τις κάνει με τα πόδια. Στις μέρες μας, όπου το κυκλοφοριακό πρόβλημα είναι έντονο, κρίνεται επιτακτική η ανάγκη για αναζήτηση εναλλακτικών τρόπων μετακίνησης. Οι «πεζή»μετακινήσεις θα μπορούσαν να προσφέρουν μια λύση. Για να γίνει όμως κάτι τέτοιο, πρέπει να δοθεί η δέουσα προσοχή στο σχεδιασμό της κίνησης των πεζών, ώστε να εξασφαλίζεται η άνετη και κυρίως η ασφαλής μετακίνησή τους. Απαραίτητη προϋπόθεση, λοιπόν, είναι η ύπαρξη ενός ολοκληρωμένου δικτύου πεζοδρομήσεων, που θα διαχωρίζει την κίνηση του κάθε μέσου και θα συμβάλλει στη μείωση ή απομάκρυνση των εμπλοκών μεταξύ οχημάτων και πεζών”.

(Τρισεύγενη Παπαγερασίμου – Κληρονόμου, πολιτικός μηχανικός ΕΜΠ)


Η Σπάρτη έχει απομείνει (δυστυχώς) η τελευταία και μοναδική πελοποννησιακή πρωτεύουσα που απέστρεψε το πρόσωπό της από την επιτακτική και σύγχρονη ανάγκη των πεζοδρομήσεων. Είναι κι αυτός ένας σημαντικός λόγος (ανάμεσα σε άλλους πολλούς) που η Σπάρτη παραμένει ουραγός στην ανάπτυξη αλλά και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της.

Η παρούσα δημοτική αρχή πρότεινε προεκλογικά στους πολίτες ένα θαρραλέο πρόγραμμα πεζοδρομήσεων του κέντρου το οποίο εγκρίθηκε με την εκλογή της. Στο πλαίσιο της υλοποίησης του στρατηγικού αυτού σχεδιασμού ανέθεσε στη μελετητική ομάδα του διακεκριμένου καθηγητή Θάνου Βλαστού την εκπόνηση σχετικής μελέτης. Η μελέτη υλοποιήθηκε και πρότεινε στη δημοτική αρχή, συνολικά, 38 εναλλακτικά σενάρια πεζοδρομήσεων και κυκλοφοριακών ρυθμίσεων (!!!).

Κι ενώ μετά τη μακρά δημόσια διαβούλευση που έγινε οι πολίτες ανέμεναν την επιλογή του πλέον κατάλληλου σεναρίου και την έναρξη υλοποίησής του, το δημοτικό συμβούλιο Σπάρτης, με απόφασή του στις 20-2-2017, δεν επιλέγει κανένα από τα προτεινόμενα εναλλακτικά σενάρια, αλλά ζητά από τους μελετητές τροποποίηση της μελέτης (!!!) προτείνοντας ένα νέο σενάριο, το οποίο (όσον αφορά το προβληματικότατο κέντρο) προβλέπει:
1. Μονοδρόμηση της Κων/νου Παλαιολόγου, από Θερμοπυλών (δημοτικό στάδιο) έως Όθωνος – Αμαλίας, με κατεύθυνση κίνησης οχημάτων προς Όθωνος Αμαλίας και
2. Μονοδρόμηση της Λυκούργου από Γκορτσολόγου έως Αγ. Νίκωνος, με κατεύθυνση κίνησης οχημάτων προς Αγ. Νίκωνος.

Με απλά λόγια, από τα δύο ρεύματα της Παλαιολόγου και από τα δύο ρεύματα της Λυκούργου, “πεζοδρομείται” το ένα από την κάθε λεωφόρο, ενώ το άλλο παραμένει στη διάθεση των αυτοκινήτων.

Όσο κι αν η νέα αυτή πρόταση χαρακτηρίζεται ως “πρώτο στάδιο” αποτελεί οπωσδήποτε σαφή υπαναχώρηση από τις αρχικές εξαγγελίες, από τον αρχικό στρατηγικό σχεδιασμό αλλά και από την κατεύθυνση ανάθεσης της μελέτης για πεζοδρόμηση του κέντρου της πόλης, και παραχαράσσει την έννοια της πεζοδρόμησης, αφού πεζοί και αυτοκίνητα θα συνεχίσουν να “συγκατοικούν” και να κινούνται στον ίδιο χώρο, οι πεζοί θα είναι αναγκασμένοι να διασχίζουν κάθετα τη λωρίδα κυκλοφορίας των αυτοκινήτων για να μεταβούν στην απέναντι “όχθη”, το κέντρο της πόλης δεν θα απαλλαγεί από την κίνηση των οχημάτων, τα οποία θα χρησιμοποιούν το ένα ρεύμα των λεωφόρων, και δεν θα αποθαρρυνθεί η πρόσβαση στο κέντρο με αυτοκίνητο, αφού αυτή η δυνατότητα θα εξακολουθήσει να υπάρχει από το ένα ρεύμα.

Συνελόντι ειπείν, οι θετικές προϋποθέσεις και τα προαπαιτούμενα μιας σωστής και ολοκληρωμένης πεζοδρόμησης δεν θα εξυπηρετηθούν ικανοποιητικά. Ουσιαστικά δεν μιλάμε πλέον για πεζοδρόμηση αλλά για επέκταση του πεζοδρομίου της μιας πλευράς των λεωφόρων.

Τέλος, υπάρχει βάσιμη ανησυχία ότι όχι μόνο δεν θα απαλλαγεί το κέντρο της πόλης από το κυκλοφοριακό κομφούζιο που είναι το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της Σπάρτης, αλλά αντιθέτως το πρόβλημα αυτό μάλλον θα οξυνθεί ανεξέλεγκτα, αφού ο φόρτος κυκλοφορίας που εξυπηρετείται σήμερα από τέσσερις λωρίδες θα περιοριστεί σε δύο. Παράλληλα το νέο οξυμένο κυκλοφοριακό πρόβλημα του κέντρου θα επεκταθεί ΚΑΙ στις παράπλευρες περιφερειακές οδούς, αφού είναι σίγουρο πως αυτοί που έχουν μάθει να προσεγγίζουν το κέντρο με αυτοκίνητο για οποιονδήποτε λόγο, θα κατευθύνονται μέσω των παρακαμπτήριων οδών προς τις μονοδρομημένες λεωφόρους Παλαιολόγου και Λυκούργου επιβαρύνοντας την κίνηση και την κυκλοφοριακή αναρχία σε μια μεγάλη ακτίνα γύρω από το κέντρο, τόσο με την κίνησή τους όσο και με την αναζήτηση θέσεων για παρκάρισμα.

Η στιγμή είναι πράγματι κρίσιμη για το μέλλον του κέντρου της πόλης και τώρα προέχει να δώσουμε την κατάλληλη λύση στο μεγάλο πρόβλημα, να πάρουμε τα σωστά μέτρα κι όχι να περιπέσουμε σε ημίμετρα. Τα ημίμετρα σε κάθε περίπτωση είναι καταδικασμένα σε αποτυχία και ακυρώνουν οιονεί στην κοινωνική συνείδηση το Όραμα. Η δημοτική αρχή Σπάρτης με αποφασιστικότητα και τόλμη και χωρίς να λογαριάζει το περίφημο “πολιτικό κόστος” με το οποίο την “απειλούν” κάποιοι και το οποίο έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να υπάρξει, ας επιστρέψει στον αρχικό στρατηγικό σχεδιασμό της, ας επιλέξει από τα πολλά εναλλακτικά σενάρια πεζοδρόμησης της μελέτης Βλαστού εκείνο που είναι το πλέον κατάλληλο και λειτουργικό για τη Σπάρτη και ας το υλοποιήσει χωρίς ταλαντεύσεις και μακριά από λογικές ισορροπιών.