6η Μαρτίου: Ημέρα ενάντια στο σχολικό εκφοβισμό (bullying)

0
233
bullying

bullying

Οι κλήσεις στην εθνική τηλεφωνική γραμμή για τα παιδιά SOS 1056 καθημερινά αυξάνονται σε σχέση με το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού ή αλλιώς bullying. Γονείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές καλούν, ζητώντας συμβουλές για το πώς να διαχειριστούν τέτοια φαινόμενα, μέσα στα οποία νιώθουν εγκλωβισμένοι.

Η απόκτηση γνώσης σε όλες τις καταστάσεις είναι το πρώτο και βασικό βήμα που πρέπει να γίνει για να μπορεί κάποιος να τις αντιμετωπίσει. Και στο σχολικό εκφοβισμό το πρώτο που πρέπει να ειπωθεί είναι τι δεν είναι σχολικός εκφοβισμός.

Σχολικός εκφοβισμός λοιπόν δεν είναι μια διαμάχη, σύγκρουση μεταξύ δυο μαθητών ή μαθητριών, δεν είναι το πείραγμα, το αστείο προς κάποιον συμμαθητή που γίνονται σε συγκεκριμένο χρόνο, δεν έχουν συνέχεια και δεν επηρεάζουν τη συναισθηματική κατάσταση των παιδιών. Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα πιο σύνθετο φαινόμενο. Αυτό που τον ξεχωρίζει από το πείραγμα και τον τσακωμό είναι η έντασή του, η διάρκειά του, η ανισορροπία δύναμης μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών και η συναισθηματική επίδραση που έχει πάνω στα παιδιά.

Με λίγα λόγια, ο σχολικός εκφοβισμός είναι μια κατάσταση επαναλαμβανόμενη, κατευθύνεται σε συγκεκριμένα παιδιά από παιδιά (πολλές φορές και ομάδα παιδιών) που υπερέχουν σωματικά, και έχει ως αποτέλεσμα το παιδί που εκφοβίζεται να νιώθει απομονωμένο, να βιώνει άγχος και φόβο, να παρουσιάζει σχολική άρνηση και διάφορες συναισθηματικές δυσκολίες.

Γενικά ο σχολικός εκφοβισμός μπορεί να περιλαμβάνει χτυπήματα, απειλές, εκβιασμό, πειράγματα, παρατσούκλια, κοροϊδία, διάδοση φημών, εσκεμμένο αποκλεισμό μαθητών από διάφορες κοινωνικές και σχολικές δραστηριότητες, σεξουαλική παρενόχληση, κλοπές ή και ζημιές στα προσωπικά αντικείμενα του παιδιού που βιώνει εκφοβισμό, ηλεκτρονικό bullying (cyber bullying). Το cyberbullying είναι ο εκφοβισμός που προκαλείται διά μέσου της χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών, κινητών τηλεφώνων και άλλων ηλεκτρονικών συσκευών.

Τις περισσότερες φορές τα παιδιά που βιώνουν εκφοβισμό δεν το λένε σε κανέναν, γιατί ντρέπονται, φοβούνται, νιώθουν ότι φταίνε, σκέφτονται ότι θα απογοητεύσουν/στενοχωρήσουν τους γονείς τους.

Γι’ αυτό οι γονείς θα πρέπει να παρατηρήσουν τη συμπεριφορά του παιδιού τους. Οποιαδήποτε ξαφνική και χωρίς εμφανή αιτία αλλαγή στη συμπεριφορά του, στη διάθεσή του, στην όρεξή του, στον ύπνο του, στη γνώμη του για κάποια άτομα, στη σχολική του παρουσία και επίδοση πρέπει να τους προβληματίσει και διακριτικά να διερευνήσουν τι συμβαίνει.

Εάν αντιληφθούν ότι το παιδί τους βιώνει εκφοβισμό, θα πρέπει σε πλαίσιο ασφάλειας και εμπιστοσύνης να κουβεντιάσουν μαζί του για την εμπειρία του και γενικά για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού. Πρέπει να απενοχοποιήσουν το παιδί, να του εξηγήσουν ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να του φέρεται έτσι, να το επιβραβεύσουν που συμμετείχε στην κουβέντα και αποκάλυψε σημαντικά πράγματα, και να μην το βάζουν σε διαδικασίες αντεκδίκησης, που δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Καλούνται να αναδείξουν στο παιδί τη σημασία του να έχει επικοινωνία με το δάσκαλο και να εξηγήσουν τη διαφορά του “μαρτυράω” από το “ζητάω” βοήθεια. Πρέπει επίσης να επικοινωνήσουν με το δάσκαλο και να θυμούνται ότι ο στόχος είναι να βοηθήσουν το παιδί τους και όχι να τιμωρηθεί το άλλο παιδί.

Σε όλες τις περιπτώσεις θα πρέπει να επικοινωνήσουν με τη γραμμή 1056, δωρεάν και ανώνυμα, η οποία είναι στελεχωμένη με κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους και λειτουργεί όλο το 24ωρο.

Το “Χαμόγελο του Παιδιού” έχει αναπτύξει πολλές δράσεις για την πρόληψη και διαχείριση καταστάσεων του σχολικού εκφοβισμού. Περισσότερα (άρθρα, spots, στοιχεία) στο site του οργανισμού www.hamogelo.gr.