H Λέσχη Ανάγνωσης Σπάρτης προτείνει το βιβλίο “Οι βάρδιες των πουλιών” του Γιάννη Μακριδάκη

για τη Λέσχη Ανάγνωσης γράφει η Πηνελόπη Χριστάκου, δασκάλα στο 4ο δημοτικό σχολείο Σπάρτης


Στη Λέσχη μας διαβάσαμε την τελευταία νουβέλα του Γιάννη Μακριδάκη “Οι βάρδιες των πουλιών” (εκδ. Εστία, σελ. 180)

Στα ταχυδρομικά περιστέρια, αυτό το ιδιόμορφο είδος πουλιών, αναφέρεται ο συγγραφέας σε τούτο το βιβλίο του. “Στους μαντατοφόρους που διασχίζουν σύνορα χωρίς ελέγχους, φέρνουν χαμπέρια μαύρα ή χαρμόσυνα. Διανύουν αποστάσεις και εποχές ασκημένα στην ελευθερία και στην επιστροφή”.

Ο Ανέστης Δεληγιώργης, ο αφηγητής, για 15 ώρες επιπλέει στη θάλασσα αγνοούμενος, γιατί η βάρκα που επέβαινε, έμπαζε νερά και βούλιαξε. Μέχρι να τον εντοπίσει και περισυλλέξει το σκάφος του λιμενικού, αυτές τις 15 ώρες, για να επιβιώσει, θυμάται ιστορίες ενός αιώνα. Ιστορίες από τη Μικρά Ασία έως τη Μακεδονία και τη Μέση Ανατολή. Μας εξιστορεί την πορεία της οικογένειάς του, από τον προπάππου μέχρι τον δισέγγονο. Τέσσερις γενιές!

Τέσσερις γενιές εκτρέφουν κι εκπαιδεύουν ταχυδρομικά περιστέρια με αγάπη, προσήλωση και σχολαστικότητα. Γενιές περιστεριών και γενιές ανθρώπων σε παράλληλες πορείες.

Ο συγγραφέας δημιουργεί ζωντανές εικόνες, που κάποιες φορές καθηλώνουν. Μια από αυτές η διήγηση που αφορά στην προγιαγιά του, η οποία έκοψε με το σουγιαδάκι της ένα μάτι από τη λεμονιά της στον παλιό της κήπο, στο Κιόστε της Μ. Ασίας, και το έβαλε κάτω από τη γλώσσα της για να έχει υγρασία και να διατηρηθεί ώστε να μπολιάσει το δέντρο της στο καινούριο της σπίτι, απέναντι, στη Χίο.

Ο Μακριδάκης έχει ξεχωριστό αφηγηματικό ύφος. Έχει την προσωπική του τεχνική, τον δικό του γοητευτικό τρόπο να μας διηγείται ιστορίες, οι οποίες συγκινούν και προβληματίζουν.

Η γραφή του απλή, ρέουσα και μακροπερίοδη. Γεννά έντονα συναισθήματα, συγκίνηση, αγωνία, φόβο αλλά και χαμόγελο. Η φωνή του ζεστή, καθαρή κι ανθρώπινη. Πάντα με αγάπη για το νησί του και τους συμπολίτες του και με περισσή ευαισθησία για τη φύση και τους θησαυρούς της.

Διαβάζοντας τις βάρδιες των πουλιών, ίσως ο αναγνώστης να σκεφτεί κάποιες δικές του αγωνίες, ίσως θυμηθεί κάποιες δικές του προσωπικές βάρδιες σε μοναχικά μετερίζια…