Ερωτήματα για τον αυτοκινητόδρομο Λεύκτρο – Σπάρτη (μέρος β’)

γράφει ο Πάνος Λιόκαυτος


Έκπληξη από την “απάντηση” της Μορέας ΑΕ

Για δύο λόγους:

Ο πρώτος λόγος είναι, ότι ενώ τις απαντήσεις τις περιμέναμε από εκεί που απευθύναμε τα ερωτήματα (υπουργείο, περιφέρεια), μας ήρθαν από την εταιρία, που κατασκεύασε και εκμεταλλεύεται το δρόμο, που την απαλλάσσαμε της λογοδοσίας ρητά στο κείμενο μας.

Ο δεύτερος λόγος είναι η αμεσότητα της αντίδρασης της εταιρίας. Σημαίνει ότι ήξερε το πρόβλημα και ήταν προετοιμασμένη να απαντήσει; Κάτι άλλο;

Σε κάθε περίπτωση, μια “απάντηση” που δείχνει ως υπεύθυνους της καθυστέρησης κάποιους (άντε βρες) διαδρόμους, που οδηγούν στην έκδοση υπουργικής απόφασης, δεν είναι απάντηση (γι αυτό και τα εισαγωγικά). Διότι γεννάει περισσότερα ερωτήματα από αυτά στα οποία υποτίθεται ότι απαντάει, προκειμένου οι πολίτες να διαφωτιστούν.

Να αντιληφθούν τέλος πάντων τι ακριβώς συμβαίνει.

Τα ερωτήματα λοιπόν που προκύπτουν είναι τα παρακάτω.

Ποιος και πότε ήταν υποχρεωμένος να συντάξει την “ειδική μελέτη λειτουργικών ορίων ταχύτητας”, πότε την εκπόνησε, που και πότε την υπέβαλε για έγκριση, πότε πήρε την έγκριση και πότε και σε ποιες υπηρεσίες υπεβλήθη προκειμένου να εκδοθεί υπουργική απόφαση;

Σύμφωνα με τις αναρτήσεις του αρμόδιου υπουργείου, το τμήμα Λεύκτρο – Σπάρτη παραδόθηκε τον Απρίλιο του 2016 και το τμήμα Τρίπολη – Καλαμάτα τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.

Πώς εξηγείται το γεγονός ότι ο αυτοκινητόδρομος που παραδόθηκε οχτώ μήνες αργότερα σημάνθηκε αμέσως οριστικά, ενώ το Λεύκτρο – Σπάρτη ακόμη;

Μια πρώτη και απλή σκέψη είναι ότι, το τμήμα Τρίπολη – Καλαμάτα είναι πραγματικός αυτοκινητόδρομος και οι υπολογισμοί της λειτουργικής ταχύτητας των ορίων της ήταν εύκολη υπόθεση λόγω της γνωστής σχέσης της με την ταχύτητα μελέτης (+20) και έγινε αμέσως, ενώ το τμήμα Λεύκτρο – Σπάρτη είναι ένας υπεραστικός δρόμος δύο λωρίδων κυκλοφορίας και χρειάστηκαν επί τόπου μετρήσεις και υπολογισμοί.

Θα πάρουμε κάποτε μια διαφωτιστική απάντηση;