Η ήττα του Κυριάκου Μητσοτάκη

γράφει η Αναστασία Κοκκόλη, μέλος της νομαρχιακής επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Λακωνίας και γραμματέας της ΟΜ Σπάρτης


Ο αλαζόνας και υπερόπτης Κυριάκος Μητσοτάκης έχει την αυταπάτη, ότι επειδή όσοι από τους πολίτες ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές του έδωσαν ένα ποσοστό που του εξασφάλισε την αυτοδυναμία, του έδωσαν και το δικαίωμα να καταπατά το σύνταγμα, να καταπατά τις ελευθερίες των πολιτών όπως αυτό ορίζει, και να ασκεί πολιτική που στοχεύει στον κοινωνικό έλεγχο με το πρόσχημα της προστασίας.

Η καταστροφική για την χώρα διαχείριση της υγειονομικής κρίσης από την κυβέρνησή του, δέσμια των ιδεολογικών εμμονών του, έχει γίνει αντικείμενο αρνητικής κριτικής όχι μόνο από την αντιπολίτευση, αλλά και από τους ίδιους τους ψηφοφόρους του.

Τα “μηνύματα” τα έχει πάρει, και με μεθόδους που θυμίζουν μαύρες εποχές, προσπαθεί να κρύψει την γύμνια του και την ανεπάρκειά του, αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να χειροτερεύει την θέση του.

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου, σε μια περίοδο που η κοινωνία ζει πρωτόγνωρες καταστάσεις εξαιτίας της πανδημίας, μας αποκαλύπτουν το αληθινό πρόσωπο του ιδίου και της κυβέρνησής του. Ξεχνάει ότι η χώρα έχει δημοκρατία και σύνταγμα, το οποίο έχει άρθρα που προστατεύουν και την ίδια (δημοκρατία) αλλά και τις ελευθερίες των πολιτών. Φέρεται λες και οι έκτακτες συνθήκες που ζούμε, του δίνουν εξουσίες που βρίσκονται πάνω από αυτό.

Η απαγόρευση των συναθροίσεων σε όλη την χώρα αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του συντάγματος. Οι απειλές των υπουργών της κυβέρνησης για διώξεις, συλλήψεις, και πρόστιμα σε περίπτωση που κάποιοι συναθροίζονταν παρά την απαγόρευση, καταδεικνύει την άγνοιά τους. Το γεγονός ότι συνέκριναν τις παρελάσεις οι οποίες είναι εκδηλώσεις που διοργανώνονται από το κράτος, με τις διαδηλώσεις που είναι η κινητοποίηση πλήθους με πολιτικό αίτημα, καταδεικνύει την ημιμάθειά τους.

Η καταστρατήγηση του συντάγματος από την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ένα από τα αποτελέσματα που είχε, είναι ότι συσπείρωσε τις αριστερές πολιτικές δυνάμεις της χώρας, μετά από πολύ καιρό. Η ήττα του όμως είναι, ότι δικοί του ψηφοφόροι, δεν τον κατακρίνουν πλέον μόνο για τον τρόπο που διαχειρίζεται την κρίση της πανδημίας, αλλά δημόσια τον κατακρίνουν για τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους πολίτες. Παρά τις υψηλές προσδοκίες των συμπολιτών μας που του εμπιστεύτηκαν την ψήφο τους, αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι … είναι άνθρακες ο θησαυρός.