Η Λέσχη Ανάγνωσης Σπάρτης προτείνει το βιβλίο ”Γράμματα στη Χιονάτη” της  Ευγενίας Φακίνου

για τη Λέσχη Ανάγνωσης Σπάρτης γράφει η Πηνελόπη Χριστάκου, Δασκάλα στο 4ο Δημ. Σχ. Σπάρτης


Το μυθιστόρημα ”Γράμματα στη Χιονάτη” της  Ευγενίας Φακίνου (Εκδόσεις Καστανιώτη)  διαβάσαμε κι απολαύσαμε ωραίες, μεστές και γόνιμες συζητήσεις, διότι προέκυψε διχογνωμία!
Σε κάποια μέλη της Λέσχης άρεσε πολύ και κάποια το απέρριψαν. Αυτό συμβαίνει όταν ένα βιβλίο έχει πολλές αναγνώσεις κι επιδέχεται πολλές ερμηνείες.
Η Ευγενία Φακίνου, από τα πιο αγαπητά πρόσωπα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, εξακολουθεί από το πρώτο της βιβλίο ως σήμερα να μας συντροφεύει μέσα από  ιστορίες γυναικών. Διαβάζοντας τη Χιονάτη, έρχονται στο μυαλό μας η  Αστραδενή,  η γυναίκα στη Μεγάλη Πράσινη, αλλά και  το Έρως, Θέρος, Πόλεμος, έργα που και η ίδια με έμμεσο τρόπο μνημονεύει.
”Τις γυναίκες – ηρωίδες μου τις αγαπώ, τις σέβομαι, τις πονάω, δεν τις ξεχνώ από βιβλίο σε βιβλίο, έχω έναν διαρκή διάλογο μαζί τους” ομολογεί η ίδια σε συνέντευξή της.
Υπόθεση:
Μια γυναίκα, της οποίας το όνομα δε μαθαίνουμε ποτέ, με παράξενη κι ασυνήθιστη εμφάνιση, φθάνει φθινόπωρο σε απομακρυσμένο χωριό και ζητάει σπίτι να νοικιάσει. Με ξυρισμένο το κεφάλι και τα φρύδια, στα μαύρα ντυμένη. «Έχασα τα μαλλιά και τα φρύδια μου… από στενοχώρια», θα δηλώσει στις ενοχλητικές ερωτήσεις των κατοίκων.

Στο χωριό που εγκαταλείπεται από τους κατοίκους του λόγω κατολισθήσεων, επιλέγει ένα απομονωμένο σπίτι και περιμένει το “άλλο χιόνι”.

Το «Γράμματα στη Χιονάτη» κινείται στην πραγματικότητα της τρίτης ηλικίας, που ωθείται από αναθεωρήσεις και αναστοχασμούς. Η ηρωίδα της, μια μοναχική γυναίκα, σε αναζήτηση ρόλου κι ανα-αυτοκαθορισμού.

«Θα κατόρθωνε να τρομάξει τον τρόμο της; Να τον διώξει; Να απαλλαγεί απ’ αυτόν; Στην ερημιά, στην ησυχία, με ήχους άγνωστους, με άλλος φόβους, πιο διαχειρίσιμους, που δεν ξεκινούσαν από μέσα της αλλά από το περιβάλλον;»
«Πες πως είναι εννιά, ώρα για το χάπι της ηρεμίας, δεν πειράζει αν το πάρεις νωρίτερα, σήμερα ήταν μια ξεχωριστή μέρα, άκουσε να της λέει η Άλλη μέσα της, αυτή με την οποία έπιανε ατελείωτες συζητήσεις και που πολύ συχνά είχαν διαφορετικές απόψεις, η Άλλη πάντα πιο αυστηρή και σχεδόν πάντα υπερίσχυε…»
Αυτή η Άλλη, ο δεύτερος εαυτός της, που απαιτεί ν’ αλλάξει την στάση ζωής της, είναι πανταχού παρούσα, για να εμποδίσει πισωγυρίσματα.  Θα το επιτύχει;

Με το καινούργιο της βιβλίο  η Ευγενία Φακίνου μάς προσκαλεί να πάρουμε το νήμα της ζωής μας από την αρχή, και όπου βγει!

Ένα μυθιστόρημα αινιγματικό,  που ακροβατεί ανάμεσα στην πραγματικότητα και στο όνειρο. Και ταυτοχρόνως, τρυφερό, γεμάτο συμπόνια αλλά και πολλά ερωτήματα.
Η γραφή της Ευγενίας Φακίνου δεν είναι περίτεχνη, ούτε έχει πολύπλοκα λογοτεχνικά τερτίπια. Καταφέρνει όμως να κεντρίσει τη σκέψη και να ρίξει φως σε κρυμμένες ιδέες και συναισθήματα.

Τελικά αφηγείται μια ιστορία που ακουμπάει στο παραμύθι, αλλά υπάρχουν και οι αναγνώστες εκείνοι που θα την εκλάβουν ως αμείλικτη πραγματικότητα.