Η τέλεια εξίσωση. Για την ολοκληρωτική διάλυση της δημόσιας παιδείας

γράφει ο Παναγιώτης Γ. Μ. Σταματόπουλος, Εκπαιδευτικός ΠΕ 02 – ΠΕ 78


Η τράπεζα θεμάτων για την α’ λυκείου είναι πλέον γεγονός κι επίσημα, καθώς η περί ταύτην απόφαση δημοσιεύθηκε στις 30/12/2020 -κάτι σαν αγιοβασιλιάτικο δώρο!- ΦΕΚ (αριθμός φύλλου: 5787).

Εγώ, από την πλευρά μου, καθώς διδάσκω ως αναπληρωτής αρχαία ελληνική γλώσσα και γραμματεία και έκφραση-έκθεση σε δύο διαφορετικά τμήματα της α’ λυκείου σε δύο διαφορετικά δημόσια σχολεία της ελληνικής περιφέρειας, αν προβιβάσω όλους τους μαθητές μου που φοιτούν εφέτος στην α’ λυκείου ήδη με βάση τον βαθμό των τετραμήνων, φταίω; Κάνω κάποιο λάθος; Αντιλαμβάνομαι κάτι εσφαλμένα; Δεδομένων των συνθηκών, επεβάλλετο να αναστείλουν την τράπεζα θεμάτων εφέτος οι κυρίες και οι κύριοι του υπουργείου Παιδείας. Δηλαδή, σ’ όλους τους τομείς του βίου μας ζούμε εδώ και έναν χρόνο πρωτόγνωρες συνθήκες λόγω έκτακτης ανάγκης (πανδημίας κορωνοϊού, καραντίνας και lockdown), αλλά για τα σχολεία και τους μαθητές επικρατούν η κανονικότητα κι η αριστεία… Τη στιγμή που με την παραμικρή σταγόνα βροχής… πέφτει και σέρνεται το δίκτυο και χάνεται το σήμα στην άριστη, λειτουργικότατη και ευρύτατης αποδοχής από τη μαθητική και την εκπαιδευτική κοινότητα τηλεκπαίδευση.

“Κυρία/Κύριε, δεν σας ακούμε!” ή “Παιδιά, με ακούτε;!”: σε αυτές τις δύο φράσεις απόγνωσης συνοψίζεται η εξ αποστάσεως εκπαίδευση εν Ελλάδι εν έτει 2020-2021.

Και με αυτά τα δεδομένα εισάγεται και θεσμοθετείται για την α’ λυκείου (σταδιακά, κατά τα επόμενα δύο σχολικά έτη και για τη β’ και τη γ’ λυκείου) η γνωστή ήδη από το σχολικό έτος 2013-2014 τράπεζα θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας (Τ.Θ.Δ.Δ.), με το ποσοστό μετεξεταστέων τότε στην α’ λυκείου πανελλαδικά να εκτινάσσεται στο 23,3%… και με τα φροντιστήρια να επωφελούνται με κατά 15% (σύμφωνα με τα επίσημα μόνο στοιχεία) αύξηση των μαθητριών και των μαθητών της α’ λυκείου που προσέφυγαν σε αυτά για εξωσχολική βοήθεια. Κι όλα αυτά σε μία απόλυτα φυσιολογική χρόνια, πριν από 7 χρόνια, χωρίς πανδημία κορωνοϊού, καραντίνα και lockdown.

Για να δούμε λίγο καλύτερα και εις μεγαλύτερο βάθος ένα τεχνηέντως καταστρωμένο κι εντεταλμένο σχέδιο, μια νεοφιλελεύθερης πολιτικής εξίσωση:

Τράπεζα θεμάτων α’ (σταδιακά και β’ και γ’) λυκείου + βάση του 10 στις πανελλαδικές εξετάσεις στη γ’ λυκείου + ισότιμη με τα πτυχία των ΑΕΙ για τα ακριβοαγορασμένα πτυχία των ιδιωτικών κολλεγίων αναγνώριση = Διοχέτευση των μαθητών στα ιδιωτικά κολλέγια ⇒ ιδιωτικοποίηση σε λίγα χρόνια και των υποτιμημένων τότε και υποχρηματοδοτούμενων από το κράτος για συντήρηση, έρευνα κλπ δημοσίων ΑΕΙ. (Σε αυτό συντείνει, βέβαια, και η νεοελληνική νοοτροπία της πάση θυσία κτήσης πτυχίου, κουλτούρα που εδράζεται στον ταξικό, ελιτιστικό και νεοπλουτίστικο χαρακτήρα της νεοελληνικής κοινωνίας.) Για να αναβαθμιστούν και να εξασφαλίσουν πόρους χρηματοδότησης, ώστε να επιβιώσουν και να αντέξουν τον ανταγωνισμό, θα σου πουν τότε…! Ιδιωτικά τα πάντα, λοιπόν!

Κι όλα αυτά τα εκτρώματα και τα τέρατα θεσμοθετούνται από την κυβέρνηση και ψηφίζονται από τη βουλή εν μέσω καραντίνας και lockdown. Σε πιάνουν στον ύπνο, με απλά λόγια!

Παζλ είναι όλα! Ξύπνα!

Εγκλήματα της διαχειρίστριας (κι όχι υπουργού) Παιδείας που καταστρέφουν ό,τι ελάχιστο έχει απομείνει όρθιο κι αλώβητο από τη δημόσια εκπαίδευση. Και κατάδηλη εμμονική και ιδεοληπτική κοινωνικοψυχοπάθεια των δεξιών αναφορικά με καθετί το δημόσιο, ακόμη και απέναντι στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης (Άρθρο 16). Θα μου πεις το έχουν κουρέλι το Σύνταγμα. Σωστά! Και κάποια στιγμή θα ξυπνήσουν όλοι, αλλά θα είναι πλέον αργά. Μήπως δεν έχει εργαλειοποιηθεί και εμπορευματοποιηθεί ήδη το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο με τα επί χρήμασι μεταπτυχιακά και σεμινάρια; Τα πάντα πλέον μεταφράζονται σε χρήμα. Κι είναι να απορεί κανείς με όσους δεν τα βλέπουν όλα αυτά…

Γι’ αυτό και κάποιοι πανεπιστημιακοί -εγκάθετα παπαγαλάκια του συστήματος- δέχονται αβίαστα κι ανερυθρίαστα τα πάντα. Αρχικά, συνήθως νιαουρίζουν και κάτι ψελλίζουν μόνο υπό μορφήν ψηφισμάτων για την τιμή των όπλων και των περγαμηνών τους, διότι βαθιά μέσα τους οι περισσότεροι ξέρουν ποιος θα έπρεπε να είναι ο ρόλος τους στην κοινωνία συνειδησιακά και ταυτοτικά ως πνευματικών ανθρώπων και ταγών αυτού του τόπου. Γνωρίζουν το σωστό και το ηθικό, αλλά αντ’ αυτών υποχωρούν. Και δέχονται τελικά τα πάντα, διότι μακροπρόθεσμα τους εξυπηρετούν: α. την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, β. την ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας, γ. την εξίσωση δημοσίων ΑΕΙ – ιδιωτικών κολλεγίων και την ισότιμη αναγνώριση των τίτλων των πρώτων με τα αγορασμένα και ακριβοπληρωμένα χαρτιά των δε, δ. το μπουκάρισμα αστυνομικών στις φοιτητικές εστίες στην Πανεπιστημιούπολη και την Πολυτεχνειούπολη στου Ζωγράφου. Θέλουν μαχαίρι στις βάσεις. Κι εδώ καλά. Ίσως. Αλλά, θα πηγαίνουν όλοι στα κολέγια: μαθητής του 9,9 και κάτω θα θεωρείται ανίκανος κι ανεπαρκής, για να φοιτήσει στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο, αλλά ικανός και επαρκής, για να ακριβοπληρώσει (σαφώς μόνο όποιος μπορεί!!!) και να αγοράσει ένα πτυχίο ιδιωτικού κολλεγίου. Και στο τέλος θα έχουμε όλοι ίσα κι εξ ίσου αναγνωρισμένα επαγγελματικά δικαιώματα: κι ο μαθητής που στα 18 του έγραψε στις πανελλαδικές εξετάσεις 18-19-20 και ο μαθητής που έγραψε 9-8-7. Απλώς θα διαφέρουν η προέλευση και το κόστος σπουδών. Κι έτσι μετά από 50 χρόνια μόνο οι έχοντες θα μορφώνονται. Διότι έτσι αναπαράγεται το σύστημα. Αλλά, γι’ αυτά οι κυρίες καθηγήτριες κι οι κύριοι καθηγητές δεν λένε κουβέντα! Αιδώς και μέγα όνειδος! Είναι όχι απλά κατώτεροι του ρόλου τους και των περιστάσεων, αλλά συχνά προπαγανδίζουν και προβοκάρουν όσα εξυπηρετούν το σύστημα. Και άλλοι πάλι διαβιούν δυστυχώς στα Ηλύσια Πεδία και τις Νήσους των Μακάρων!

Πλέον, όμως, μεγαλύτερος ιός δεν είναι ούτε ο νέος κορωνοϊός ούτε ο ιός της αμάθειας. Ο μεγαλύτερος ιός είναι ο ιός της σιωπής, είναι ο ιός της στρέβλωσης, είναι ο ιός της συνενοχής: κανείς δεν μιλάει και δεν τολμάει να μιλήσει για τίποτε πλέον. “Σώπα, μη μιλάς!” γράφει για κάτι τέτοιες εποχές ο Τούρκος ποιητής Αζίζ Νεσίν.

Όλα και όλοι τους, λοιπόν, γνωστοί και άγνωστοι στην ίδια εξίσωση παραπάνω. Γιατί όλα αυτά τους εξυπηρετούν μακροπρόθεσμα για την επίλυση της παραπάνω εξίσωσης.

Έως ότου κυριαρχήσουν παντού και απόλυτα σε επίπεδο πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό η βία, η αστυνομοκρατία, η αστυνομική καταστολή, η περιστολή δικαιωμάτων και ελευθεριών, το παρακράτος, η εξαθλίωση, η φτωχοποίηση, ο καπιταλισμός, η νεοακροδεξιά, ο νεοφιλελευθερισμός, ο νεοταξισμός.

Καλή χρονιά! Αλλά, για να είναι καλή χρονιά το 2021, οφείλουμε όλοι να μιλάμε και να πράττουμε…