Θετικά και αρνητικά μηνύματα της 7ης Οκτωβρίου 2020

γράφει ο φιλόλογος Ιωάννης Χρηστάκης


Αγαπημένοι μου φίλοι, αναγνώστες.
Σίγουρα χθες αισθανθήκαμε περήφανοι για πολλά πράγματα.
Και λυπηθήκαμε για κάποια άλλα.
Ας τα συνοψίσουμε λοιπόν.

Θετικά μηνύματα

1. Η ελληνική δικαιοσύνη έδειξε ότι αντέχει ακόμα. Όσο και να έχει αμφισβητηθεί τα τελευταία χρόνια φάνηκε ότι σε τέτοιες καταστάσεις εξόφθαλμης κακουργηματικής δράσης μπορεί να αποφανθεί σωστά.
2. Αναπτερώθηκε το εθνικό μας φρόνημα. Να σκεφτείτε πολλοί φίλοι έβγαλαν στα μπαλκόνια των σπιτιών τους τη γαλανόλευκη σημαία μας, αυτό το αιώνιο σύμβολο τιμής και δόξας, που μας το είχαν κλέψει τα τελευταία χρόνια πολλά φασιστοειδή και πάσης φύσης λαμόγια (σαφώς δεν μέμφομαι τον κάθε συμπολίτη του που έχει τη σημαία στο σπίτι του, αλλά τους συγκεκριμένους υποκριτές, τους άρρωστους εθνικιστές). Είχαν ιδιοποιηθεί το αγνό αυτό σύμβολο λεβεντιάς και πατριωτισμού εθνικόφρονες, “μακεδονομάχοι”, χρυσαυγίτες, θεούσοι, βυζαντινόπληκτοι και λοιποί.
3. Το έκτρωμα της χρυσής αυγής, που το εξέθρεψε η νεοφιλελεύθερη αστική “δημοκρατία”, το θέριεψε και το ενταφίασε ο πληρωμένος τύπος, το άφησε ανέγγιχτο ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί τον βόλευε, το απομύζησε εκλογικά η ΝΔ γιατί συγγενεύουν ιδεολογικά και το συντήρησε η πλουτοκρατία (εφοπλιστές, βιομήχανοι, τσιφλικάδες) για να κάνει τα υπερκέρδη της δεν υφίσταται πλέον αν και έχει απεριόριστες δυνατότητες μετάλλαξης!

Αρνητικά μηνύματα

1. Η ελληνική αστυνομία πάσχει. Δεν είναι δυνατόν να έχει διεισδύσει τόσο πολύ μέσα στις τάξεις της ο ιδεολογικός φασίζων αχταρμάς της χρυσής αυγής.
Ο Έλληνας αστυνομικός επιτελεί ένα λειτούργημα, έχει μία ορισμένη αποστολή, δεν δρα διχαστικά, δε μεροληπτεί, πράττει το καθήκον του, διασφαλίζει την έννομη τάξη, συλλαμβάνει κακοποιά στοιχεία.
Δεν παίρνει το μέρος του ενός ή του άλλου. Πρέπει να μάθει ότι ο αριστερός, ο ομοφυλόφιλος, ο αναρχικός έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τον δεξιό, τον ομοφοβικό, τον ακροδεξιό.
2. Εκπλαγήκαμε που πολλοί -με αφορμή την καταδίκη της χρυσής αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης- δεν άντεξαν άλλο τη μάσκα του ήσυχου, νομοταγούς, νομιμόφρονος πολίτη και άρχισαν να εξαπολύουν μύδρους κατά της Δικαιοσύνης ή να λένε αρλούμπες περί μεροληπτικής αντιμετώπισης των χρυσαυγιτών σε σχέση με παραπτώματα αριστεριστών, λες και είναι ίδιο πράγμα οι εγκληματίες με τα ανήσυχα νιάτα των ακροαριστερών φοιτητών.
3. Η Λακωνία για μία ακόμη φορά θλιβερά απούσα από το κορυφαίο αυτό γεγονός απονομής δικαιοσύνης. Καμιά εκδήλωση, καμιά πορεία, καμιά συγκέντρωση, αυτή τη μέρα, της γιορτής της Δημοκρατίας!
Κλείνοντας, φίλοι μου, εύχομαι ποτέ πια φασισμός αν και φοβάμαι ότι έχει δίκιο ο δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου Δανίκας στο σημερινό άρθρο του “Ο Κασιδιάρης ζει μέσα μας”.
Σίγουρα, θέλει πολλά η ελληνική μας κοινωνία για να φτάσει σε ένα καλό επίπεδο πολυπολιτισμικής αποδοχής, θρησκευτικής ανέχειας και λοιπά και λοιπά…