Νεοκλής Κρητικός: “Ζήτημα επιβίωσης η αναγέννηση των καλλιεργειών στη Μάνη”

Στα πρακτικά της Βουλής κατέθεσε σήμερα, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ο βουλευτής Λακωνίας κ.Νεοκλής Κρητικός, τον φάκελο με αναλυτικά στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία και τα κόστη για την αντικατάσταση των καμένων ελαιόδεντρων στην Ανατολική Μάνη, όπως επίσης και για την ενίσχυση των μελισσοκόμων, μετά την καταστροφή.

Ο κ.Κρητικός σημείωσε στην ομιλία του ότι το πρόβλημα που έχουν οι συμπολίτες μας, δεν είναι πρόβλημα καλής διαβίωσης, αλλά ουσιαστικής επιβίωσης και ζήτησε να αντιμετωπιστεί η Μάνη κι αυτή ως ένα ξεχωριστό πρότζεκτ αναγέννησης.

Όπως ανέφερε στη ομιλία του: “Έχω ήδη ενεχειρίσει αυτόν τον φάκελο με προτάσεις στον αρμόδιο για το σχέδιο της εθνικής αρωγής Υφυπουργό κ.Χρήστο Τριαντόπουλο, στον οποίο περιέχονται ενημερωτικά σημειώματα τόσο για τις ελαιοκαλλιέργειες όσο και για την καταστροφή που έγινε στη μελισσοκομία. Πολλά από τα μελίσσια ήταν τοποθετημένα πέριξ της περιοχής του Γυθείου και όπως καταλαβαίνετε τα περισσότερα εξ αυτών καταστράφηκαν.

Αντίστοιχα κάηκαν πέραν των άλλων καλλιεργειών περίπου 300.000 ελαιόδεντρα, το 30% δηλαδή των συνολικών ελαιόδεντρων που κάηκαν πανελλαδικά. Ελαιόδεντρα 60 και 80 χρόνων, τα οποία αποτελούσαν περιουσία που πέρασε από δύο γενιές και στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελούσε ο βασικό εισόδημα για τις οικογένειες της περιοχής.

Οι ιδιαίτερες κλιματολογικές συνθήκες της Μάνης με το έντονο ανάγλυφο, το άγονο και πετρώδες έδαφος, με την έλλειψη νερού καθιστούν την ανάπτυξη καλλιεργειών ένα εγχείρημα εκ προοιμίου δύσκολο.

Σε αυτό συντείνει και το μικροκλίμα με τις ξηροθερμικές συνθήκες, τον ισχυρό αέρα και την έλλειψη αρδεύσιμου νερού, γεγονός που εμποδίζει την υδρολίπανση ή τη φυλλολίπανση, με αποτέλεσμα οποιαδήποτε ελαιόδεντρα φυτευτούν να φέρουν παραγωγή μετά τη δεκαετία.

Όλα τα ανωτέρω, με εξαίρεση τις παραθαλάσσιες και πεδινές περιοχές που κάηκαν και οι οποίες μπορούν σχετικά εύκολα να ξαναφυτευτούν, καθιστούν την αντικατάσταση των καμένων ελαιόδεντρων, εξαιρετικά χρονοβόρα, κοστοβόρα και επίπονη, ενώ η εξαιρετικά μικρή τιμή παραγωγού για το ελαιόλαδο, καθιστά αμφίβολη και επίφοβη την αντικατάσταση των καμένων ελαιόδεντρων στις πληγείσες περιοχές.

Η εμπειρία των ελαιοκαλλιεργητών έχει περιγράψει τη διάσταση του προβλήματος καθώς πέραν των αρχικών εξόδων εγκατάστασης (αγορά δενδρυλλίων, μεταφορικά, διάνοιξη λάκκου φύτευσης – φυτόχωμα – λίπασμα – εργατικά), πρέπει να συνυπολογιστούν τα ετήσια για δέκα χρόνια, προτού ξεκινήσει ο ελαιώνας να παράγει ελιές και ελαιόλαδο. Σε όλα αυτά πρέπει να προσμετρηθούν και τα διαφυγόντα κέρδη, καθώς καθ΄ όλη τη διάρκεια ανάπτυξης των ελαιόδεντρων ο καλλιεργητής δε θα έχει ετήσιο εισόδημα από αυτόν.

Από την καθημερινή παρουσία που είχα στα μέτωπα της φωτιάς και στη συνέχεια την καθημερινή επικοινωνία που έχω με τους συμπολίτες μου, θεωρώ πολύ σημαντικό να αντιμετωπιστεί και η Ανατολική Μάνη ως ένα ξεχωριστό πρότζεκτ αναγέννησης”.