Πανδημία και επιτελική ανικανότητα των “αρίστων”

γράφει ο Διονύσης Θωμάς, οικονομολόγος, μέλος ΝΕ Λακωνίας ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ


Η νεοφιλελεύθερη αντίληψη συνάντησε την επιτελική ανικανότητα και τις ιδεοληψίες της κυβέρνησης Μητσοτάκη με αποτέλεσμα σήμερα η χώρα να καταγράφει αρνητικά ρεκόρ στη διαχείριση της πανδημίας με ανθρώπινες απώλειες που δεν αποτελούν στατιστική, αλλά είναι οικογένειες γύρω μας. Οι κυβερνητικές παλινωδίες και η εργαλειοποίηση της επιτροπής των ειδικών οδήγησαν σήμερα στο πιο κρίσιμο σημείο στην απώλεια εμπιστοσύνης από το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας που ζει σε συνθήκες κόπωσης και ασφυξίας από το μακράς διάρκειας και αποτυχημένο εκ του αποτελέσματος lockdown. Ακόμα και σήμερα υπουργοί εκπέμπουν αντιφατικά μηνύματα προς την κοινωνία επιβεβαιώνοντας πως δεν υπήρξε ποτέ ολοκληρωμένο σχέδιο, αλλά η πρακτική του “βλέποντας και κάνοντας” και η επιβολή του δόγματος της ατομικής ευθύνης ως απαλλακτικό της κυβερνητικής ευθύνης.

Από την αρχή της πανδημίας στη χώρα μας δεν ακολουθήθηκε ένα αξιόπιστο και συνεκτικό σχέδιο καταγραφής των κρουσμάτων και επιδημιολογικής επιτήρησης, ωστε να υπάρχουν έγκαιρες, στοχευμένες και αποτελεσματικές αποφάσεις για περιοριστικά μέτρα. Ακόμα και σήμερα η κυβέρνηση αρνείται τη συνταγογράφηση μοριακών test και επεκτείνει το δόγμα της ατομικής ευθύνης με τα αμφιβόλου επιστημονικής εγκυρότητας self tests επιβαρύνοντας τα δημόσια ταμεία με ένα υπέρογκο κόστος για μια άρον άρον και με σκιές προμήθεια που όλοι οι επιστήμονες τονίζουν ότι είναι επικουρικό μέτρο σε δεύτερο επίπεδο και όχι κεντρικός σχεδιασμός για τον έλεγχο της πανδημίας και την επιδημιολογική επιτήρηση. Ταυτόχρονα η σταθερή άρνηση της κυβέρνησης για τη δημοσιοποίηση των πρακτικών της επιτροπής των ειδικών και οι τοποθετήσεις υπουργών που συνεχώς προκαταλαμβάνουν τις αποφάσεις της επιτροπής εντείνει την πεποίθηση της εργαλειοποίησης των επιστημόνων και εξηγεί και τις αλλοπρόσαλλες αποφάσεις της κυβέρνησης, οι οποίες μεταβάλλονται μέσα σε ένα 24ωρο πριν αρχίσει η ισχύς τους.

Εγκληματική είναι η στάση της κυβέρνησης απέναντι στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, μία στάση που εδράζεται στην κυνική απέχθειά της προς το δημόσιο σύστημα υγείας. Το ΕΣΥ αφέθηκε να καταρρεύσει εν μέσω πανδημίας και αυτό είναι μια στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης και για την post covid εποχή. Ακύρωσε την προκήρυξη προσλήψεων που είχε προγραμματίσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δεν προχώρησε στις αναγκαίες προσλήψεις με την έναρξη της κρίσης και ακολουθεί μια επικοινωνιακού χαρακτήρα δημιουργική λογιστική για τον αριθμό των ΜΕΘ. Δυστυχώς στη χώρα διασωληνώνονται ασθενείς covid εκτός ΜΕΘ με όλα, όσα αυτό σημαίνει για τη ζωή, την αξιοπρέπεια των ασθενών, αλλά και τις ανθρώπινες και ηθικές αντοχές του υγειονομικού προσωπικού της χώρας, των οποίων την προσφορά εξάρουμε και εξαιτίας των συνθηκών που καλούνται να ανταπεξέλθουν. Θα ήταν ακατανόητη, αν δεν είχε πολιτική εξήγηση η πεισματική άρνηση της κυβέρνησης να επιτάξει τις ιδιωτικές δομές. Ζούμε το εξωφρενικό παράδοξο ασθενείς να διασωληνώνονται πρόχειρα εκτός ΜΕΘ σε δημόσια νοσοκομεία και σε απόσταση 500 μέτρων να υπάρχουν άδειες ΜΕΘ ιδιωτικών νοσοκομείων. Την ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά η κυβέρνηση όχι μόνο αρνείται να επιτάξει τις ιδιωτικές δομές, αλλά διευκολύνει και τον πλουτισμό των κλιναρχών από τους πόρους των ασφαλιστικών ταμείων, αφού το δημόσιο σύστημα έχει μετατραπεί σε μιας ασθένειας και όλες οι άλλες πράξεις διοχετεύονται στην ιδιωτική υγεία.

Οι εκλεγμένες κυβερνήσεις της ΕΕ είναι κατώτερες των περιστάσεων, εξουσιοδότησαν την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία να διευθετήσει το μεγάλο ζήτημα των εμβολιασμών και μετά από μυστικές συμφωνίες η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με το μεγαλύτερο φιάσκο. Στις χώρες της Ευρώπης οι ρυθμοί των εμβολιασμών να είναι ιδιαίτερα χαμηλοί, επί της ουσίας να μην υπάρχει εμβολιαστικό πρόγραμμα και αυτό να εξαρτάται από τα συμβόλαια, τους εκβιασμούς, αλλά και τα παραγωγικά όρια κάποιων λίγων φαρμακοβιομηχανιών. Η ΕΕ όχι μόνο απέτυχε, αλλά ηττήθηκε: στην πιο μεγάλη υγειονομική κρίση δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη, την ταυτόχρονη, και χωρίς προϋποθέσεις πρόσβαση των πληθυσμών της στο αγαθό του εμβολίου. Η επιστήμη έκανε το χρέος της απέναντι στην ανθρωπότητα, αλλά το εμβόλιο μετατράπηκε από αγαθό σε εμπόρευμα και μάλιστα αντικείμενο κομπραδόρικου παζαριού. Η λύση από την αρχή ήταν η άρση του καθεστώτος της πατέντας. Η ΕΕ των ανισοτήτων υπήρξε πολύ λίγη για να το κατανοήσει έγκαιρα και σήμερα κυβερνήσεις τρέχουν και δεν φτάνουν αναζητώντας λύσεις έξω από την ευρωπαϊκή συμφωνία ανοίγοντας έναν νέο ασκό του Αιόλου.

Από την πρώτη στιγμή υπήρξαν προτάσεις για την ανάγκη να αναληφθούν πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκανε για μια ακόμη φορά τον παρατηρητή. Όχι μόνο δεν ανέλαβε κάποια πρωτοβουλία, αλλά επιχείρησε να λοιδορήσει την πρόταση αυτή η οποία τελικά υπερψηφίζεται από διεθνείς οργανισμούς και πολύ σύντομα οι ίδιες οι ανάγκες της ζωής θα οδηγήσουν στο να γίνει και πράξη. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ακόμα και όταν είχαν χτυπήσει όλα τα καμπανάκια στην ΕΕ για το προ των πυλών φιάσκο, συνέχιζε τις επικοινωνιακές ρεκλάμες για “τους δύο εκατομμύρια εμβολιασμούς το μήνα μέχρι τον Μάρτιο” ανίκανη να δει το μέγεθος τους προβλήματος. Αλλά και σήμερα εξακολουθεί να χειρίζεται το ζήτημα επικοινωνιακά και όχι να επιδιώκει τον επανασχεδιασμό του εμβολιαστικού προγράμματος με το άνοιγμα στον ενεργό πληθυσμό.

Από την έναρξη της πανδημικής κρίσης οι αριστερές – προοδευτικές δυνάμεις προέταξαν το μέτωπο της ζωής. Μετά από έναν ολόκληρο χρόνο παλινωδιών, έλλειψης σχεδίου και αποτυχίας της κυβέρνησης επιμένουμε ότι είναι επείγον ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Παράλληλα απαιτείται ένα νέο ΕΣΥ, πυλώνας κοινωνικής συνοχής, ισχυροποίησης του κοινωνικού κράτους και ετοιμότητας απέναντι σε κρίσεις.