Ποιο Συνέδριο και ποια γονιμότητα;! Τι είναι και τι δεν είναι…

του Παναγιώτη Γ. Μ. Σταματόπουλου*


Στον απόηχο των αντιδράσεων -κυρίως μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (social media)- για το βίντεο σχετικά με το περιβόητο πια «1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γονιμότητας και Αναπαραγωγικής Αυτονομίας: Όρια και Επιλογές» (!), που οδήγησαν μάλιστα στην οριστική ακύρωσή του… μερικές σκέψεις για το πρωτοποριακό αυτό συνέδριο και τη θέαση της γυναίκας στο σύγχρονο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό μοντέλο.

Δεν πρόκειται, καταρχάς, ούτε για συνέδριο. Πόσω μάλλον για περί γονιμότητας λόγο.

Περί τίνος πρόκειται, λοιπόν;

Είναι το σύστημα. Τους!

Είναι τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις.

Είναι ο ρατσισμός σε όλες τις μορφές και τις εκφάνσεις του (εθνοφυλετικός, κοινωνικός, θρησκευτικός κλπ· τώρα και αναπαραγωγικός!).

Είναι ο σεξισμός.

Είναι ο φαλλοκρατισμός και η ανδροκρατία.

Είναι ο πατερναλισμός και η πατριαρχία.

Είναι η βία κατά των γυναικών.

Είναι η γυναίκα ως αναπαραγωγική μηχανή.

Είναι η γυναίκα στην υπηρεσία των τεχνοκρατών.

Είναι ο ευτελισμός και ο εξευτελισμός της γυναίκας.

Είναι η εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος στην υπηρεσία του άνδρα.

Είναι οι γυναικοκτονίες.

Αλλά, είναι ακόμη και ο ακροδεξιός εθνοκεντρισμός και εθνικισμός.

Είναι ο ακροδεξιός εξτρεμισμός.

Είναι ο υπερσυντηρητισμός.

Είναι η θρησκοληψία.

Είναι ο νεοφιλελευθερισμός.

Είναι ο καπιταλισμός, στην άκρα και ακραία όψη του.

Είναι η εξ ορισμού και a priori απόρριψη της όποιας ετερότητας και διαφορετικότητας.

Είναι σε τελευταία ανάλυση η δαιμονοποίηση και η αποβολή από την ανθρώπινη φύση της σεξουαλικότητας και της ηδονής.

Κι όλα αυτά υπάρχουν δίπλα σου. Μέσα σου. Τα κουβαλάει η μάνα σου. Ο πατέρας σου. Η φίλη σου με τα τρία παιδιά. Η comme-il-faut συμμαθήτριά σου. Ο μικροαστός καθωσπρέπει εργοδότης σου ή ο προϊστάμενός σου στη δουλειά, με τα δύο παιδιά και τη σύζυγο· που αρέσκεται, όμως, να συνευρίσκεται πού και πού στα κρυφά και με τη συνάδελφό σου στο διπλανό γραφείο. Η θεια σου και η γειτόνισσα. Κάθε κυράτσα Ελληνιόλα και κάθε κυρ-Παντελής Ελληνούτσος.

Είναι, ακόμη, τα ιερά και τα όσια. Του λαού μας! Ακριβώς εκείνα με τα οποία κάποτε γαλουχήθηκες.

Είναι η Πατρίς, η Θρησκεία, η Οικογένεια.

Αλλά, δεν είναι ούτε το Ψωμί ούτε η Παιδεία ούτε η Ελευθερία.

Δεν είναι αυτοδιάθεση.

Δεν είναι γνώμη.

Δεν είναι επιλογή ούτε βούληση.

Είναι, όμως, η κοινωνία και η επίσημη Πολιτεία. Που αμφότερες βρωμάνε και ζέχνουνε. Είναι το κράτος και η εξουσία. Για την ακρίβεια, είναι όλες οι εξουσίες συνασπισμένες. Και είσαι εσύ απέναντί τους. Μόνη. Μόνος.

Είναι στην ιστορία του ανθρώπινου γένους το ιστορικό και πολιτισμικό στάδιο αυτό που βιώνουμε τώρα και ακριβώς εκείνο που αργότερα θα καταγραφεί ως ο Σύγχρονος και Νεοταξικός Μεσαίωνας.

Και το μόνο για το οποίο ενδιαφέρονται οι εκάστοτε άλλοι; Τα ανταλλακτικά σου…!

Κι όλα αυτά συνιστούν απλώς και μόνο μία ακόμη όψη κατάφωρης καταπάτησης και περιστολής των ανθρωπίνων, ατομικών και θεμελιωδών, των συνταγματικών και σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο κατοχυρωμένων δικαιωμάτων και ελευθεριών. Των δικαιωμάτων και των ελευθεριών σου. Μία ακόμη περίπτωση από τις πολλές που υφίστασαι εδώ και πάνω από δέκα τουλάχιστον χρόνια. Από αυτές που πλέον τις συνήθισες και για τις οποίες πλέον δεν μιλάς. Που ούτε καν τις βλέπεις…

Γι’ αυτό μάλλον πάλι έπεσες και προσγειώθηκες από τα σύννεφα!!!

Σζγδουπ…

Υ.Γ. Το κράτος και η πολιτεία εκείνα που πραγματικά μεριμνούν για την αντιμετώπιση και την αναχαίτιση της υπογεννητικότητας ενός λαού και για τη γονιμότητα και την αναπαραγωγική αυτονομία δεν νομοθετούν για δεκάωρα εργασίας και αμοιβές με… «ρεπό» και δεν θεσπίζουν έναν άκρως νεοφιλελεύθερο και νεοταξικό εργασιακό Μεσαίωνα, δεν διαλύουν την υγεία ούτε την παιδεία ούτε το Κοινωνικό Κράτος Πρόνοιας… Ψιλά γράμματα αυτά, όμως, για τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης με την ανοχή τουλάχιστον πλέον της Προεδρίας της Δημοκρατίας.


* Ο Π. Σταματόπουλος είναι υποψήφιος διδάκτωρ, φιλόλογος ιστορικός – πολιτικός επιστήμονας.