Το συνέδριο για τη γονιμότητα και η “άγονος Ελλάς”

oikogeneia

του Βαγγέλη Μητράκου


Όταν μια χώρα έχει αποφασίσει να αυτοκτονήσει, τίποτε και κανείς δεν μπορεί να αποτρέψει το μοιραίο.

Στα Ιωάννινα είχε προγραμματισθεί να γίνει (2-4 Ιουλίου 2021) το 1ο Συνέδριο Γονιμότητας και Αναπαραγωγικής Αυτονομίας. Στόχος του, σύμφωνα με τους οργανωτές, ήταν: «…να υπογραμμισθεί η αξία και η σημασία της ενημέρωσης γύρω από τα θέματα της γονιμότητας, να παρουσιασθεί η σημερινή εικόνα, η οποία ξεκάθαρα αναδεικνύει ότι η υπογεννητικότητα μαστίζει τη σύγχρονη κοινωνία, και ο βασικός λόγος που την χαρακτηρίζει είναι η έλλειψη γνώσης για τα ζητήματα της γονιμότητας».

Στο πλαίσιο αυτό προβλήθηκε στα ΜΜΕ ένα βίντεο και μετά ακολούθησε κατακλυσμός:

Ένα κατεστημένο – ένα κοινωνικό στερεότυπο επιτέθηκε με σφοδρότητα κατά του σποτ και πέτυχε την απόσυρσή του και τη ματαίωση του συνεδρίου.

-Αυτό το «κίνημα» διαμαρτυρίας – κατεστημένο – κοινωνικό στερεότυπο τι έχει να πει, άραγε, για τις γυναίκες που ΘΕΛΟΥΝ να κάνουν παιδιά, ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ενημέρωση για τα ζητήματα γονιμότητας και προς τις οποίες απευθυνόταν το σποτ και το συνέδριο;

-Αυτό το «κίνημα» διαμαρτυρίας – κατεστημένο – κοινωνικό στερεότυπο τι έχει να πει για τη δραματική υπογεννητικότητα στην Ελλάδα, η οποία, αν συνεχισθεί με τους ίδιους ρυθμούς, θα μειώσει τον ελληνικό πληθυσμό, το 2060, κατά 2 εκατομμύρια;

Και δεν είναι μόνο το «τι έχει να πει» αυτό το «κίνημα» διαμαρτυρίας – κατεστημένο – κοινωνικό στερεότυπο. Κυρίως είναι το να καταθέσει «ΤΙ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ή ΤΙ ΣΚΟΠΕΥΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ» για όλα τα παραπάνω και για πολλά άλλα, ακόμα, που αφορούν την ελληνική κοινωνία.

Διότι το να κάθεσαι μπροστά στον υπολογιστή ή με το κινητό στο χέρι και να επιτίθεσαι (χωρίς θέσεις και επιχειρήματα) κατά πάντων και για τα πάντα είναι μια εύκολη και ανέξοδη, πλην ανεύθυνη, πρακτική. Η ουσία είναι πώς, με ποιους τρόπους, με ποιες θέσεις και με ποιες συμμαχίες μάχεσαι ενεργά και οργανωμένα μέσα στην κοινωνία για να λυθούν τα πολλά και μεγάλα προβλήματά της.

Οι δε ταγοί πάσης φύσεως που έσπευσαν, «διαρρηγνύοντας τα ιμάτιά τους» κι «ένεκεν πολιτικού κόστους», να αποσύρουν τη στήριξή τους προς το συνέδριο και να το οδηγήσουν σε ματαίωση ας αναλογιστούν ότι ΑΥΤΟΙ και η πολιτική τους είναι που ευθύνονται αποκλειστικά για το γεγονός ότι τούτη η χώρα έχει μπει σε δρόμους καταστροφής κι εθνικής θνησιμότητας.

Φτάνει, πια. Το «Τείχος των δακρύων» έχει πλημμυρίσει από τα υποκριτικά τους δάκρυα.